بيست و نهم و سىام ، باب ام هانى .
سى و دويّم و سى [ و ] سيّم ، باب مكيّه .
سى و چهارم و سى و پنجم و سى و ششم و سى و هفتم ، باب صفا .
سى و هشتم ، باب بغله .
و اين همه ابواب ، غير از باب بنى شيبه است كه در مقابل باب السّلام ، در توى مسجد ، در قرب مقام ابراهيم است . حقيقت ، اين باب بنى شيبه كه عبارت از يك طاق است ، در اصلى مسجد الحرام است .
چنانكه در « احاديث » وارد است ، « هبل » بزرگترين [ بت در ] خانه كعبه را در وقت شكستن حضرت ولايت مآب - عليه السلام - در توى اين در امر كرد مدفون ساختند . و به همين جهت مستحب است به حرم از اين در داخل شدن .
پى مسجد الحرام همان قدرى است كه در دور « بيت » معيّن شده است ، براى طواف مابقى جاهاى مسجد جزء نيست ، بلكه براى توسعهء مسجد ، خانه و زمين خارجى كه به تدريج داخل مسجد كردند ، چنانكه به تفصيل ذكر شد .
در ذكر مواضع شريفه [ اى ] كه در مكه معظمه است
امكنهء شريفه ، به غير [ از ] « مسجد الحرام » و « صفا » و « مروه » ، كه ذكر آنها مستغنى از بيان است ، در مكه بسيار است ، كه زيارت آنها مستحب است :
اول . مولد حضرت رسول - صلّ [ ى ] اللّه عليه و آله - است ، در شعب ابو طالب ، در محله سوق الليل ، و مسجدى هم در آنجا ساختهاند .
دويّمى . مولد حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - است در شعب ابو طالب به قول عامّه ، ولى نزد خاصّه مولد آن جناب در « بيت اللّه » است .
سيّم . مولد حضرت بتول عذرا - عليها السّلام - است .
چهارم . خانهء خديجه كبرى است ، كه مهبط « 1 » وحى نيز بوده [ است ] .
پنجم . مكانى كه حضرت رسول اكرم در حين هجرت از مكه ، در آن مكان اقامت فرمودهاند .
ششم . در زقاق « 2 » الحجر دو سنگى است [ كه ] يكى را « متكلّم » و دويّمى را « متكا » گويند . وجه تسميه اولى بدين جهت است كه در حين عبور حضرت رسالتپناه ، آن
هامش
( 1 ) . در اصل : محبط
( 2 ) . كوچه . به ميدان ، بازار ، راه ، برزن و بنبست هم اطلاق مىشود .