متداول و ساير علوم مقدماتى فارغ التحصيل و كامل شد . فقه و اصول را نزد آيت اللّه حاج سيد حسين و آيت اللّه مير محمد على فرا گرفت و در سن شانزده سالگى به دريافت اجازهاى در روايت و در سن هجده سالگى به دريافت اجازه اجتهاد موفق شد . وى تا آخر عمر با وجود اشتغالات مرجعيت و رياست روحانى ، مجالس درس و بحث و وعظ و ارشاد ، رسيدگى به امور اهل و اولاد ، رتق و فتق امور مردم و محاكم شرعيه ، كتابهاى زياد در مطالب علمى ، فضل و اخلاقى نگاشته است كه 135 جلد آن را در خاتمهء كتاب لباب الالقاب فى القاب الاطياب كه 21 سال قبل از وفاتش تأليف كرده نام برده است . اساتيد و مشايخ اجازهء او علاوه بر آيت اللّه حاج سيد محمد حسين و آيت اللّه آقا مير محمد على عبارتند از : حجج اسلام آيات اللّه العظام حاج ميرزا محمد اندرمانى ، ميرزا ابو القاسم مشهور به كلانترى ، آقا شيخ محمد اصفهانى خواهر زادهء صاحب فصول ، حاج ملا هادى مدرس تهرانى و بعضى اكابر تلامذهء حاج ملا هادى سبزوارى اردكانى معروف به فاضل اردكانى و علامهء حكيم سيد على شرف الدين حسين معروف به سيد الاطباء مرعشى رحمة اللّه عليهم بودهاند .
و نيز در سال 1281 هجرى قمرى براى زيارت مشاهد متبركه و ملاقات و درك محضر حاج شيخ مرتضى انصارى به عتبات عاليات رفت و با استماع خبر فوت آن مرحوم به مجلس درس فاضل اردكانى در كربلاى معلى حاضر شد و از آنجا به نجف اشرف مشرف گرديد و پس از مراجعت به كاشان براى ملاقات و استفاضه از محضر
مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 590
مساهمون: عبد الرحيم كلانتر ضرابى ( سهيل كاشانى )
ص٥٩٠