جعفر بن على بن احمد قمى
معروف به ابن رازى . حسن بن داود « 1 » در رجال خود او را توثيق كرده و صاحب تصنيف شمرده است . وحيد در تعليقه مىگويد : « ظاهر آن است كه او از مشايخ شيخ صدوق است ، و به قولى شيخ اجازه مىباشد » . و در اين اشعار است به وثاقت او .
شيخ نيز مىگويد : وى صاحب تصنيفات بوده است .
جعفر بن محمد بن عيسى
برادر احمد بن محمد بن عيسى اشعرى ، روايت مىكند از على بن يقطين ، و روايت مىكند از او احمد برادرش در باب شهادت بر نساء .
جعفر بن محمد بن موسى بن قولويه ،
شيخ نجاشى گفته است : كنيت او ابو القاسم و لقب او مسلمه است ، و از اخيار اصحاب سعد بن عبد اللّه اشعرى ، در حديث و فقه او از ثقاة اصحاب ما و اجلأ ايشان بود . و او از برادر و پدر خود روايت دارد ، و ايشان از سعد . و گفته است كه : از سعد نشنيدهام الا چهار حديث ، همچنين نجاشى گفته است : شيخ ما ابو عبد اللّه ( شيخ مفيد ) فقه را بر جعفر مذكور خوانده بود و از او بهره برداشته و هرقدر در وصف فقه و خوبى وى گويند او فوق آن است و تفصيل مصنفات او در كتاب نجاشى مذكور است . « 2 »
مؤلف گويد : قبر شريف وى در بقعه منوره كاظمين عليهما السلام است .
باب حاء
شيخ حسكة بن بابويه ،
در كتاب امل الامل مىنويسد : نامش حسن بن حسين ، و فقيه و فاضل بوده است .
حسن بن ابان
از قميين است . شيخ در فهرست و علامه در خلاصه گفتهاند : حسين بن سعيد اهوازى از اصحاب حضرت رضا و حضرت جواد و حضرت هادى عليهم السّلام است ، وى كوچ كرد به قم و فرود آمد بر حسن بن ابان - شهيد ثانى مىگويد : ذكرى از وى در كتب رجاليه نيست ، با اين كه فرود آمدن حسين بن سعيد بر وى ، دلالت بر جلالت شأن و مشهوريت او مىكند .
سيد ابو على ، حسن بن سيد عماد الدين
احمد بن ابى على حسينى قمى ، در فهرست شيخ
هامش
( 1 ) - شيخ حسن بن داود حلى متوفى به سال 647 هجرى شاگرد محقق حلى صاحب شرايع و سيد احمد بن طاووس ، و مؤلف كتاب « رجال » معروف به رجال ابن داود است كه از كتب ذيقيمت فن رجال مىباشد - ابن داود فقيهى محقق و دانشمندى متبحر و صاحب نظر است ( د )
[ شرححال ابن داود را به تفصيل در جلد چهارم « مفاخر اسلام » نگاشتهايم ]
( 2 ) - [ شرححال او را نيز در جلد سوم « مفاخر اسلام » نوشتهايم ]