امامزاده زيد
ديگر از بقاع مقدسه بقعه امامزاده زيد است ، و چنانكه گويند از نبيرهها و نتايج حضرت سيد الساجدين 7 مىباشد . بقعهء مختصر و صحن مخروبهاى داشت كه حاليه جزء صحن موساى مبرقع شده است . اصل قبر به قدر يك ذرع از زمين بقعه مرتفع است . روى آن همه كاشى معرق است ، كه به خط ثلث ممتاز كتيبهاى بر روى آن نوشته شده و گنبد مختصرى دارد . بانى اين عمارت از قرارى كه بر بالاى سر درب بقعه از خارج درب كتيبهاى به خط ثلث از گچ بيرون آوردهاند « خواجه بهاء الدين هبة اللّه قمى » است و سنهء 847 تاريخ آن است . عين عبارت اين است : « بسم اللّه الرحمن الرحيم - كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ « 1 » ، و قال النبى الامى صلوات اللّه عليه : من زار احدا من ذريتى فكأنما زارنى و من زارنى فقد زار اللّه عز و جل ، هذا مضجع ابن الامام زيد بن الامام زين العابدين على بن الامام حسين بن على عليهم السّلام ، تشرف بهذا البناء الصدر الكبير خواجه بهاء الدين هبة اللّه القمى فى شهور سنة سبع و اربعين و ثمانمأة ( 847 ) » در ايوان ديگر اين بقعه كه جنب مسجد است ، سنگى است كه بر روى آن اشعارى نوشته شده است كه اين بقعه از يك دانه گندم ساخته شده است . يعنى يك دانه گندم را كاشتهاند آنچه از آن به عمل آمده آن را هم كشتهاند و همچنين تا حاصل آن زياد شده ، از محصول آن اين قبه بنا شده است ! و آن اشعار اين است :