ابو الحسن على بن الحسين بن بشر الانماطى ، و او راوى اشعار امير عبيد اللّه بن عبد اللّه بن طاهر بودى ، مات سنة خمس و ثلاثين و خمسمائة . و اصل ايشان در ديه « 1 » ششتمد از خواجه ابو محمد عبد اللّه بن محمد الانماطى بود ، و العقب منه المقرى ابو على احمد بن ابى محمد عبد اللّه « 2 » بن محمد الانماطى و الحسن بن ابى محمد . و العقب من الحسن بن ابى محمد « 3 » ، محمد و على و احمد المقرى .
محميان
سعيد بن عثمان بن عفان امير خراسان بود ، از راه اصفهان بناحيت بست « 4 » آمد و از آنجا بناحيت رخ رفت ، چون « 5 » بقصبهء بيشك « 6 » رسيد بيمار شد ، و آنجا زنى بزنى كرد ، و او را پسرى آمد ، محم نام كرد ، فهو « 7 » محم بن سعيد بن عثمان بن عفان ، و دخترى آمد او را « 8 » عين نام كرد ، و عين در حبالهء امام محمد بن النصر البيشكى بود .
اولاد الترك « 9 »
ايشان در نيشابور و بيهق بسيار بودهاند ، ازيشان اندكى ماندهاند ، و هم اولاد ابى محمد يونس بن افلح الترك ختن الامام يحيى بن يحيى التميمى . و فقيه ابو على الحسن بن على بن يعقوب الترك « 10 » و حمزه برادرش و پسر برادرش اميرك بن الحسين ترك زعيم ديه ابارى از فرزندان او بودند .
خاندان زكى
اصل ايشان از زكى ابو الطيب طاهر بن ابراهيم بن على بوده است ، و او را ضيعتى بوده است كه هر سال از آنجا دو هزار من غله دخل بودى و ده دينار « 11 » ، و اين
هامش
( 1 ) از ديه .
( 2 ) نص و نب ، ابى محمد بن عبد اللّه .
( 3 ) نص ، من الحسن ابى محمد .
( 4 ) نص ، بشت .
( 5 ) و چون .
( 6 ) ش ، بنا بضبط ياقوت بفتح شين است بر وزن اينك .
( 7 ) و هو .
( 8 ) ويرا .
( 9 ) در نب بجاى الترك كلمهء نوشته كه ( ورخنون ) خوانده مىشود .
( 10 ) نص ؛ ترك .
( 11 ) و ده دينار زر .