مائده آسمانى كه بر قوم عيسى فرو مىباريده خبر داده است . و از حواريون عيسى نيز در قرآن اشارت شده و از عيسى مسيح و مريم مقدس به خوبى ياد گرديده است .
در زمان ظهور مسيح ( ع ) مردى به نام پونتيوس پيلاطس « 1 » [ 14 ] ( 26 تا 36 . م ) والى و حكمران رومى سرزمين يهودا بود و هيرودياس ، فرماندارى كل استان جليل را به عهده داشت .
سخنان رهايىبخش مسيح ، براى زمانهء كور و كر ، و روم مردهدل و ستمگر و كاهنان فرصتطلب زمان ، گران مىآمد بطورى كه به سعايت او برخاستند و به آزار و ايذايش كمر بستند .
پيلاطس ، با آنكه مردى ستمگر بود ، اما راضى به از بين بردن مسيح نبود شوراى سنهدرين « 2 » [ 15 ] يعنى پرقدرتترين شوراى يهود ، در آن زمان ، عيسى را به مرگ محكوم نمود . پيلاطس بر اثر فشار مخالفان كه فرياد مىزدند : مصلوبش كن ! مصلوبش كن ! ، بالاخره حكم اعدام را صادر كرد و او را همراه با دو نفر جنايتكار در محلى به نام « كاسهء سر » يا جمجمه بر فراز تپه « جلجتا » [ 16 ] كه صليبها را در آنجا نصب كرده بودند ، مصلوب ساختند اما قرآن مجيد در اين مورد مىفرمايد :
وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ
و در آخر آيه مىفرمايد
وَ ما قَتَلُوهُ يَقِيناً
« 3 » .
( و هم از اينرو كه به دروغ گفتند كه ما مسيح عيسى بن مريم رسول خدا را كشتيم در صورتى كه نه او را كشتند و نه بر دار كشيدند بلكه بر آنها مشتبه شد . . .
و بطور يقين بدانيد كه مسيح را نكشتند )
بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً
« 4 » .
( بلكه خدا او را به سوى خود به بالا برد و پيوسته خدا مقتدر و كارش همه از روى حكمت است ) .
به هر تقدير به روايت انجيل ، عيسى پس از مرگ و تدفين از قبر خارج شده ، به آسمان رفته است ، و اين رستاخيز از قبر در روز يكشنبه اتفاق افتاد . در زمان وقوع حادثه سن مسيح را بين 31 تا 33 سال گفتهاند و رسالتش را يك تا سه سال ياد كردهاند .
هامش
( 1 ) .Pontius Pilatus( 2 ) .Sanhedrin( 3 ) . آيه 157 سوره نسا .
( 4 ) . آيه 158 همان سوره .