ديبا ( تاريخ بخارا )
هرات : جامههاى فراوان و ديبا و خلدى و زبيب طايفى و مويز سبز و سرخ و دوشاب و شكرينه و پولاد و پسته ( مقدسى ) برنج ما را بادى و چوب عرعر فوشنجى ( اصطخرى ) كشمش كروخى و مويز طايفى مالنى ( ابن حوقل )
غرستان : برنج بشين و مويز سورمين ( اصطخرى ) سيم و نمد و فرش خوب و گليم و اسپان خوب و استر ( مقدسى )
پنجهير : ( پنجشير ) زر و لاجورد و جواهر ديگر ( ابن حوقل )
جوزجان : پوستهائى كه به تمام خراسان برند ( اصطخرى ) غالبا پوست قره قل باشد .
باميان : نيل سالانه به قيمت دو مليون دينار طلايى ( ابن حوقل )
نساوابيورد : البسهء ابريشمين و كنجد و روغن آن و جامههاى زربفت و بنبوزى و پوستهاى روباه ( احسن التقاسيم )
ماوراء النهر : جامههاى نخى و پشمى و پوستى و نوشادر و كاغذ و زيبق و سيم و زر و بهترين غلامان توركى و مشك تبتى و خرخيزى و زعفران چغانى و پوستهاى سمور و سنجاب و روباه و غيره و طرايف آلات آهنى و جامههاييكه در خور شاهان بود ( اصطخرى ) سيم و زر و جوهرهاى گدازنده و داروها چون زاك و زرنيخ و گوگرد ( حدود )
بخارا : جامهء نازك و تنگ اسپ و چربو و جامه اشمونى و پوست ميش و روغن ( مقدسى ) البسهء نخى و فرش و مصلى و جامههاى پسنديدهء پشمى ( اصطخرى ) جامهء كرباس ثقيل بنام بخارى كه اعراب آن را مىپسنديدند ( ابن حوقل ) شوره ( حدود )
سند : در كنار شرقى جنوبى خراسان از سرزمين سند ، كالاى بازرگانى قرار ذيل صادر شدى :
از منصوره نيشكر و از قصدار فانيد يعنى شكر سپيد ، از طوران شكر سپيد ، و از سندان برنج و جامه و نارگيل ، و از گنداوى اشتران بختى ( اصطخرى )
تاريخ افغانستان بعد از اسلام ( فارسى ) — صفحة 490
مساهمون: عبد الحي حبيبى
ص٤٩٠