هَجُامَت
hajomat
: حجامت .
هَجُامَت كِرده [ ن ]
hajomat kerde [ n ]
:
حجامت كردن .
هَراس
haras
: هراس ( ترس زياد كه موجب ناراحتى شود ) .
هَرَاسناك
harasnak
: هراسناك .
هَرَاسيده [ ن ]
haraside [ n ]
: هراسيدن .
هِرس
hers
: تلفّظى است از " حِسّ " و به معنى " نيرو " و " توان " به كار مىرود .
هَركَاره
harkare
: هركاره ( نوعى ديگ سنگىِ دردار كه غذاى بيمار را در آن مىپختند بويژه " نَختُوّ " را . نك : نَخُتوّ ) .
هَريره
harire
: حريره ( حلوايى رقيق از آرد ) .
هَريسه
harise
: هريسه ( آشى كه از گندم پوست گرفته و گوشت مىپزند ) .
هَس هَس
has has
: صداى نَفَس نَفَس .
هَس هَس زده [ ن ]
has has zade [ n ]
: نفس نفس زدن .
هَشتوُكّى
hastukki
: بچهاى كه هشت ماهه به دنيا آيد . نك : هَفتوُكّى .
هُشِدِه [ ن ]
hosede [ n ]
: فروشدن ( مانند فرورفتن دندههاى انسان در تهيگاه بر اثر ضربه ) .
هَشَرى
hasari
: حَشرى ( به معنى مرد يا زن شهوى ) .
هَفتوُكّى
haftukki
: بچّهاى كه هفت ماهه به دنيا آمده باشد . نك : هَشتوُكّى .
هَف هَفوُ
haf hafu
: پيرِ سالخوردهء بى دندان .
هكيم
hakim
: حكيم ( به معنى طبيب ) .
هِل
hel
: هِل ( تخم هل ) .
هَل
hal
: حَلّ ( محلول كردن چيزى در آب ) .
هَلار
halar
: حلال ( نوشيدنى خاصّ بيمار كه اندكى شيرين شده باشد ) .
هِلِاره
helere
: هليله .
هِلِ باد
hele bad
: هِلِ باد .
هَلِ پُكّه
hale pokke
: بسيار بيمزده ، وحشت زده .
هُلوُ
holu
: هُلو . نك : شفتَالوُ .
هَلوا
halva
: حلوا .
هُلوه
holve
: تاول .
هُلوه وَر دَويده [ ن ]
holve var davide [ n ]
: تاول زدن بر اثر سوختگى .
هَل هَل
hal hal
: نَفَسنَفَس .
هَل هَلُا [ ن ]
hal halo [ n ]
: كسى كه هنگام راه رفتن نفسنفس مىزند ( به پير كهنسال گفته مىشود ) .
هَليم
halim
: هليم ( غذايى كه از گندم پوست كنده و گوشت مىپزند ، مانند هريسه ) .
هِم
hem
: پِهِن ، سرگين اسب و خر .
( مجرمانى را كه پاهايشان را به " فلك " مىبسته و چوب مىزدهاند پس از چوب زدن پاهاى آنان را در زير پِهن اسب مىكردهاند تا گرم شود ) .