ساسانيان هم مورد استفادهء كامل بوده است و احتمال ميرود پيش از دوران اسلام كه قلعههاى چندى در حولوحوش محلّ كنونى شهر شيراز بجاى شهر شيراز فعلى وجود داشت در محلّ قصر ابو نصر نيز يكى از مهمترين قلعههاى مزبور به صورت آباد و دائر موجود بوده است . نام قصر ابو نصر يا تخت ابو نصر چندان قديمى نيست و نام قديمتر اين محلّ تخت سليمان بوده ذيل همين نام در تاريخ 24 شهريورماه 1310 بشمارهء 13 در فهرست آثار تاريخى ايران بثبت رسيده است . محوّطهء پائين و مجاور قصر ابو نصر را بنام دشت خضر ميخوانند و بقاعى هم در آنجا وجود دارد .
برم دلك
دنبالهء راهى كه از شيراز به تخت ابو نصر ميرود بمسافت شش كيلومتر دور تر از تخت ابو نصر بمحلّ مصفّائى ميرسند كه بيشهزار و چشمهسار است و بقعهاى بنام امامزاده ابراهيم نزديك آن وجود دارد . بر صخرهء كوهستان كنار چشمه و بيشهء مزبور سه مجلس حجّارى عهد ساسانى ديده مىشود . مجلس بزرگتر صورت مردى را نشان ميدهد كه گلى در دست دارد و آن را به طرف زنى گرفته است و زن نيز دستهاى خويش را بجانب مرد دراز نموده است و اشتباه حجّارى هم در آن وجود دارد . مجلس وسطى نقش برجستهأيست كه احتمال ميرود صورت بهرام پنجم باشد . مجلس سوّم تصوير جوانى را با موهاى انبوه و كلاه بلند نمدى مينماياند .
رويهمرفته نقوش مزبور از حجّاريهاى برجستهء عهد ساسانى نيست و از كارهاى غير مهمّ آن دوران بشمار ميرود ( ش 144 ) - كلمهء برم ( بر وزن رزم ) بمعنى چشمه بوده و دلك نيز وجه مخفّف دل است و ساكنين محلّى اين نقوش را مانند بسيارى از نظائر آن نقشرستم مينامند . آثار برم دلك تحت عنوان حجّاريهاى عهد ساسانيان در مجاورت تختسليمان ( كه بشرح سابق الذّكر مقصود قصر ابو نصر است ) ذيل شماره 71 در تاريخ 15 ديماه 1310 در فهرست آثار ملّى ايران بثبت رسيده است .