تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 72

مساهمون:

ص٧٢

15 مدرسه امامزاده اسماعيل

سال ساخت : در عهد صفوى وضعيت : آباد و محلّ سكونت طلّاب است . آدرس : صحن امامزاده اسماعيل علّت نام‌گذارى : در صحن امامزاده اسماعيل « 1 » است [ مهدوى ] اين مدرسه در صحن امامزاده اسماعيل ساخته شده است . اتاقهاى اطراف صحن امامزاده ، به جاى اينكه جهت سكونت زوّار امامزاده باشد ، محل سكونت عدّه‌اى از فقرا و مستمندان بوده و برخى از اين اتاقها نيز به صورت انبار در
هامش
( 1 ) - امام‌زاده اسماعيل ( ع ) كه در كتيبه‌ى سراسرى بقعه‌ى امام‌زاده ، نسب آن حضرت اين گونه آمده : هذا المشهد و الروضة المنوّر المقدّس ، الامام سيّد اسماعيل بن الامام زيد بن حسن بن الإمام امير المؤمنين علىّ بن أبى طالب ( نقل از « گنجينه‌ى آثار تاريخى اصفهان » ، ص 528 ) . اين امام‌زاده كه به « ديباج » هم مشهور است با دو واسطه نسبت شريفش به امام حسن ( ع ) مىرسد . در محله‌ى « گلبهار » اصفهان در كنار مرقد و بقعه‌ى امام‌زاده اسماعيل ( ع ) مرقد و مسجد شعياى نبى ( ع ) هم قرار دارد كه بناى آن مربوط به دوره‌ى سلجوقى و پاره‌اى مربوط به دورهء آل مظفر و مابقى عمدتا در عهد صفوى بنا گرديده است . درب نفيسى كه بين راهرو حرم امام‌زاده اسماعيل ( ع ) و حرم شعياى نبى ( ع ) وجود دارد ، از جهت صنعت منبّت‌كارى ، يكى از درهاى ممتاز تاريخى اصفهان است . از جهت ديگر از نظر اعتبار نسب ، موقعيّت خاصّى داشته و از قديم الايام در شمار امام‌زادگان واجب التعظيم به شمار مىرفته است . مرحوم جابرى انصارى مىنويسد : « دستگاه امام‌زاده اسماعيل بسيار عالى بوده ، خانه‌هايى در اطراف داشته كه در آن شمع مومى مىريختند و مخصوصا دو شمع مومى ، شبهاى جمعه روشن مىكردند در شمعدان طلا ، كه بلندى شمع به حدّى بوده كه با نردبان آن را روشن مىكردند . » ( تاريخ اصفهان و رى ، صص 189 - 190 ) .