حال حاضر در يكى از غرفههاى مسجد خان در گوشهاى نهاده است اثرى بر جاى نمانده . شاردن در سفرنامه خود ذكر مىكند ، هنگامى كه براى كارى به ديدن آقا كافور مىرود وى مرا به مدرسه خود هدايت كرد و در كنار مدرسه كاروانسرا و باغ و بازارچهاى مىباشد و چنين معلوم مىشود كه مدرسه كنار نهر و يا پيوسته به مسجد خان بوده است و تا اين اواخر چنان كه ديدهاند و بيان مىكنند در باغى در آن نزديكىها معروف به « باغ پينهدوزها » طاق نماهائى از اين مدرسه وجود داشته كه اكنون تبديل به خانههاى مسكونى شده است و اين مدرسه حتما همان جا قرار داشته و نهرى كه اكنون از آنجا مىگذرد از وسط مدرسه عبور مىكرده است ، چنان كه از كتيبه به جاى مانده اين مدرسه كه به خط محمّد رضا امامى - خطاط شهير - مستفاد مىشود ، اين مدرسه در سال 1069 ساخته شده است .
اين مدرسه به تدريج رو به ويرانى گذارده و از بين رفته است گويا مصالح ساختمانى اين مدرسه هم در ساختمان مساجد جديد به كار رفته است . طبق كتيبهاى از مدرسه مزبور كه در مسجد خان در محله دار البطيخ احمدآباد نگهدارى مىشود معلوم مىگردد كه از آن مدرسه جز همان كتيبه چيزى باقى نمانده است . « 1 »
هامش
( 1 ) - اين كتيبه كه در « گنجينه آثار تاريخى اصفهان » ، صفحات 605 تا 608 و « آثار ملى اصفهان » صص 29 - 30 آمده اين است كه : « . . . كمترين اين آستان ، حاجى كافور . . . بناى اين مدرسهء عاليه كرد و وقف بر طلبهء علوم اثنا عشريّه نمود كه طلبهء علوم دينيّهء اثنا عشريه ، در محلّ مزبور سكنى نموده و به افاده و استفادهء علوم دينيّه و معارف يقينيّه مشغول شوند ، باشد كه ثواب آن به روح پرفتوح حضرات ائمهء معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين . . . عايد گردد بحقّ النبىّ و آله . . . »
كه عبارت آن حكايتگوى شور و ارادت بانى به محضر حضرات ائمه ( ع ) است .