مدارس در آيينهى سفرنامهها
درآمد
سلسلهى صفوى پس از آن كه به همّت شاه اسماعيل در سال 905 ه . ق . تأسيس شد ، در حقيقت نويدبخش سلسلهاى توانمند و مستقل در ايران بود ، ايرانى كه چندين قرن در كش و قوس تاريخى خويش هرگز روى آرامش نديده بود و در آتش اختلافات خاندانهاى كوچك و سلاطين محلى مىسوخت . اعقاب شاه اسماعيل نظير : شاه عبّاس اول ( همان كه در سال 1000 ه . ق . اصفهان را به پايتختى برگزيد ) در اثر لياقت و كاردانى خويش ، اعتبار از دست رفتهى ايران را بازگردانده و به لطف كارهاى عمرانى و زيربنايى خويش رونقى به اقتصاد بيمار ايران بخشيدند . از سال 1006 ه . ق . برابر با 1597 ميلادى كه اصفهان رسما پايتخت ايران گرديد ، در سايهى دولتى فرهنگگستر و هنرپرور ، به نوعى وحدت ملى و سياسى دست يافت و در نتيجه روابط اقتصادى و فرهنگ گستردهاى ميان ايران و دول خارجى برقرار گرديد كه در سايهى اين تحوّلات چشمگير ضمن رونق اقتصادى و رفاه اجتماعى و پويايى فرهنگى ، باب مراودات با كشورهاى ديگر باز شد و اصفهان مركز تبادلات فرهنگى و اقتصادى دول اروپايى و آسيايى شد و تحت لواى امنيّت سياسى و نظامى ايجاد شده ، در حدود پنجاه سفارتخانه در اصفهان عهد صفوى داير گرديد و طبيعتا رفت و آمد سيّاحان مشتاق مغرب زمين نيز در اين عهد ، رونق روزافزونى