شورى باشد .
از نيمه دوم قرن هشتم هجرى ، دو مناره دردشت برفراز سردر بلندى با ارتفاع حدود 15 متر - كه از عظمت ديرين آن حكايت مىكند - قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح پشت بام بيش از هشت متر نيست .
از ترتيب استقرار ساختمانهاى بعد از سردر به علّت تغييرات زيادى كه در وضع اين ناحيه روى داده است ، اطّلاعى در دست نيست و از ساختمان وسيع آن غير از فضاى مختصرى كه در عقب سردر واقع است ؛ چيزى باقى نمانده ولى به طورى كه معمّرين ساكن در اطراف اين بناى تاريخى براى نگارنده نقل كردهاند تا يك قرن پيش هم اطاقهاى ويران اطراف مدرسه دردشت كه منارهها و سردر فعلى مدخل آن محسوب مىشده ، باقى بوده و تدريجا ضميمهء خانههاى اطراف شده و تا يك قرن پيش به صورت تكيّهى محلى براى اجتماع مردم محله دردشت بود . بقعهى فعلى از طرف ضلع شمالى راهى به داخل مدرسه داشته است كه فعلا مسدود مىباشد و ترتيب ساختمان بقعه در مجاورت سردر و راه داشتن آن به مدرسه ، مؤيّد اين مطلب است كه ساختمان منارهها و سردر فعلى مدرسه نيز از اقدامات خود سلطان بخت آغا بوده و جاى تأسّف است كه به علت انهدام تدريجى تارك منارهها و از بين رفتن كتيبهها و بالاخص ساختمان وسيع مدرسه دردشت و كتيبه سردر مدرسه كه جاى آن خالى است ، هيچ كتيبه و لوحهاى كه ساختمان اين مجموعه وسيع معمارى را صريح بيان كند ، باقى نمانده ولى جاى خوشوقتى است كه سنگ نفيس آرامگاه دختر اينجو و ملكه مظفّرى به يغما و تاراج نرفته و علّت آن به طورى كه نگارنده تحقيق نموده است ، جنبهى قدسى اين بقعه مىباشد كه عامّهى مردم در قرون اخير آن را متبرّك و مقدّس مىشمردهاند ، حتى امروز هم كه حدود هفت قرن از تاريخ بناى آن مىگذرد ، مانند عموم زيارتگاهها و اماكن مقدّسه ، مردم اصفهان بر مزار ملكهى مقتول شمع روشن مىكنند .
اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 142
مساهمون: مصلح الدين مهدوى
ص١٤٢