تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — صفحة 318

مساهمون:

ص٣١٨
آلودگى آبها گردد . به‌طور كلى كمبود آب در روستاها عمده‌ترين مشكل اغلب روستاييان است خصوصا آنكه بسيارى از قنوات به علت حفر چاههاى عميق و جارى شدن سيل ، خشك شده است . « 1 » در اغلب دهات قوچان ، آب آشاميدنى بهداشتى وجود ندارد ، از سال 1348 ش . كه طرحهاى بهداشت محيط از جمله تهيهء آب آشاميدنى و ايجاد منبع آب و حفر چاههاى عميق به ادارهء تعاون روستايى واگذار شده ، آنچه در روستاها مشاهده مىشود دكلهاى منبع آب است ولى از آب خبرى نيست . اكثر دهات قوچان در مناطق سردسيرى واقع است و چون گرمابه‌هاى ايجاد شده در اين روستاها بدون توجه به شرايط جوى و در محل نامناسب احداث گرديده غالبا مورد استفادهء مردم قرار نمىگيرد . اصولا با توجه به سردسيرى اين حوزه ، زمستانهاى طولانى و زودرس اين شهرستان ، دورافتادگى تعدادى از روستاها ، و گاه بارش شديد برف ، امكان رساندن نفت هم وجود ندارد . چنين به نظر مىرسد كه اگر اعتبارات پروژه‌هاى بهداشت محيط در شش ماههء اول سال مصرف شود به سود مردم اين ناحيه خواهد بود و الا جز هدر رفتن اعتبارات نتيجه ديگرى ندارد . « 2 »

آب شهرى ، آب‌رسانى

جمعيت تحت پوشش آب آشاميدنى شهر قوچان در سال 1376 حدود 65 هزار نفر است ، حجم مخازن ذخيره و سرويس موجود شهر قوچان 14000 متر مكعب مىباشد ، حجم آب تأمين شدهء شهر قوچان در سال 1374 معادل 200 / 7 ميليون متر مكعب بوده است . منابع تأمين آب شرب شهر شامل 22 حلقه چاه عميق ، شبكهء توزيع شامل 120 كيلومتر شبكه داخل شهر مىباشد . تعداد مشتركان آب شرب شهر قوچان تا پايان سال
هامش
( 1 ) . جنيدى ، محمد جواد . آب‌شناسى ، تهران ، دانشگاه تهران ، 1339 ، ص 29 . ( 2 ) . آمار و ارقام بهداشت و بهدارى مربوط به سال 1354 ش . است .