هامش
ارزانى داشته و شامل اعطاى وجود و كمالات آن مىشود كه اشاره به يكيك آنها ممكن نيست ؛ چنانكه فرمود :وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها . . .( نمل ( 16 ) : 18 )
و اگر نعمتهاى خدا را بشماريد ، هرگز نمىتوانيد آنها را احصا كنيد .
و چنانچه درباره مؤمنان منظور شود ، عبارت است از عنايتى كه به آنها اختصاص دارد ؛ به بيان ديگر ، خوشبختى و سعادت زندگى انسانى با تمام جلوههاى گوناگون آن است كه خداوند مؤمنان را به نعمت معارف الهى ، مكارم اخلاقى ، كردار نيك و زندگانى پاك و پاكيزه در دنيا و آخرت مفتخر ساخته است .
خداوند تعالى در اين آيه شريفه ، قرآن را شفاى دلها ، درمان دردمندىهاى آن ، هدايت به سوى نيكبختى و رحمت خود براى مؤمنان و گروندگان به آيين مقدس اسلام و تعاليم و معارف قرآن معرفى مىكند . اينك با توجه به اين چهار نكته در « شذره اولى » آمده است .