رحمت ايزدى پيوست « 1 » .
( 15 - حكيم شيخ على نورى حكمى ( شيخ شوارق ) )
مرحوم آقا بزرگ تهرانى مىنويسد :
« اين بزرگمرد از أعاظم حكماست كه متكلّمى است بزرگ و عالمى است جليل و عارفى است فاضل و از برجستهترين شاگردان حكيم معروف ، آقا محمّد رضا قمشهاى و آقا على ( مدرّس ) زنوزى و . . . است . كه رياست تدريس معقولات در زمان خودش ، به او منتهى مىگشت و در مدرسه مروى تدريس مىنمود كه طلاب بر عليه او هفواتي را بافتند .
عده زيادى از فحول و مشاهير نتيجه زحمات و تربيت اويند . او نزد علما و بزرگان و أشراف و عموم مردم داراى منزلتى بالا و احترامى وافر بود . الّا اينكه چون داخل در سازمان حكومتى وقت شده و سرانجام به وزارت عدليه رسيد ، باعث سرزنش بعضى از مردم و خدشه در شخصيتش گشت .
در حدود سال 1335 ه . ق وفات يافت و در آرامگاه ابن بابويه در ( نزديك ) آرامگاه شيخ جعفر بن محمّد على نورى بلدهاى در حجرهء اوّل دست راست داخل صحن فرار ( حياط آرامگاه ) ، مدفون گشت و شايد او فرزند همين شيخ جعفر باشد . . . » « 2 » بنده مزار شريف او را كه سمت شمال خارج از بقعه مرحوم ميرزاى جلوه - قدّس سرّه - است به اتفاق استاد منوچهر صدوقى ( سها ) در تاريخ جمعه
هامش
( 1 ) - آشتيانى ، سيّد جلال الدين ( به نقل از : دكتر مير ، محمّد تقى ، بزرگان نامى پارس ، ج 2 ، ص 1072 - 1073 )
( 2 ) - آقا بزرگ ، تهرانى ، نقباء البشر ، قسم سوّم از جزء اوّل ، ع 1854 ، ص 1319 .