باب الوقت
قال اللّه تعالى :
ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى
« 1 » .
وجه استشهاد در قول اوست كه :
عَلى قَدَرٍ
يعنى در وقت « 2 » حاجت به سوى آمدن . پس « قدر » وقت است ، و تفسير كرده است او را شيخ به قول خودش كه :
[ معناه ]
الوقت اسم لظرف الكون .
و « كون » حدوث شىء است ؛ و او اخراج اوست از غيب به سوى شهادت نزد تكوين - يعنى زمان ظهور او - پس در اصطلاح قوم آن را نقل كردهاند به زمان ظهور « 3 » حالى از احوال معيّنه و تجلّىاى از تجلّيات خاصّه .
و هو اسم في هذا الباب لثلاث معان على ثلاث درجات :
المعنى الأوّل : حين وجد صادق لا يناس ضياء فضل جذبه صفاء رجاء ، أو لقصمة جذبها صدق خوف ، أو لتلهيب شوق جذبه اشتعال محبّة .
يعنى : « اسم است از براى سه معنى » مرتّبه بر درجات ثلاثه ؛ اعنى « بدايت » و « توسّط » و « نهايت » مثل ساير ابواب .
« معنى اوّل : وقت وجدى است صادق ؛ » يعنى متحقّق كه شبههاى نباشد در او كه حاصل شده است اين وجد از براى ديدن « ضياى فضلى » از خداى تعالى ؛ و او عطايى است از باب امتنان كه « جذب كرده است او را از براى « 4 » رجاى » صافى از
هامش
( 1 ) . طه / 40 .
( 2 ) . اصل : + الوقت .
( 3 ) . اصل : - او . پس . . . زمان ظهور .
( 4 ) . اصل : - از براى .