سر زلف [ 46 ] : چون زلف اشارت به تجلّيات جلالى بود و كنايت از تعيّنات حالى و قالى ، هرآينه سر زلف كه نهايت امتداد طولى « 1 » زلف است ، نهايت تعيّنات و غايت تنزّلات خواهد بود و آن مرتبهء انسان باشد . بيت :
ز قدّش راستى گفتم سخن دوش * سر زلفش مرا گفتا فروپوش [ 47 ]
Footnote
( 1 ) . ب : طول