بيان عجز انسان و ايمان به قضاى يزدان 698
تفويض امور به قضا و دم زدن از مقام رضا 698
ذمّ جمعى كه بنفى حشر قايلند و پندارند كه حكيم و كاملند 699
تنبيه بر زوال زمان و فناى جهان 700
بيان امتزاج شهد دهر بزهر و ازدواج لطف او بقهر 700
مذمّت دنيا كه دام فريب و كان آسيب است 700
امر بشكر نعم ذو الجلال و بيان انتهاى هر كمالى بزوال 701
نصيحت خلاصهء انام امام حسين ، عليه السّلام 702
بيان نفاست احسان نزد كريم و خساست آن نزد لئيم 704
نفى احتياج بسؤال از اهل كرم و ارباب كمال 704
نهى از گفتن اسرار با غير كرام و ابرار 705
نهى از ستم در وقت اقتدار و تخويف از دعاى مظلوم در شب تار 705
منع مزاح فتنهآميز و نفى هزل عداوتانگيز 706
بيان مراسم اخوّت و معالم فتوّت 706
اظهار تأسّف و پريشانى در انهدام اركان مسلمانى 707
رجز آن زن آزرده كه شكوهء شوهر به حيدر برده 708
جواب گفتن شوهر بالفاظ چون گوهر 708
حكم كردن حيدر بر وفق شرع ازهر 708
ترغيب نفس به جلادت كه منتهى است بكمال سعادت 709
مرثيّهء ابو طالب و مدح او بمناقب 709
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا كه يكى از اسباب بوده در نزول هل أتى 710
جواب گفتن فاطمه بصدق و صواب و پذيرفتن نصيحت بتوقّع ثواب 711
دم زدن از علوّ همّت بافتخار و شكايت از افلاس و افتقار 712
مباهات به قرابت نبى و مفاخرت بر مردم اجنبى 712
مفاخرت بمناقب حشمت اثر در مجلس امير المؤمنين عمر 715
شكوه از ارباب نفاق و اصحاب شقاق 717
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة مقدمهء مصححان 24
مساهمون: حسين بن معين الدين الميبدي
صمقدمهء مصححان ٢٤