تشنيع بر اهل زمان خود به ترك وفا و ارشاد بصبر كه منتج صدق است و موجب صفا 552
تنبيه بر آنكه دفع دشمن در وقت ظفر علامت بخت سعيدست و اعتماد بر جانب او از صوب صواب بعيدست 553
نهى از جزع در نوايب و امر بصبر در مصائب 553
نهى از حرص و هوا و ترغيب به قناعت و رضا 554
بيان انتهاى هر جمعيّتى به پريشانى و شكايت از روزگار به بىسامانى 554
نفى توغّل در هوا و هوس و تنبيه بر فوت و موت همه كس 555
ترغيب بجوع كه اهل دل را ضرورتست و تنفير از گناهان صغيره كه واسطهء كدورتست 556
اعتراف به كثرت گناه و اعتماد بر فضل إله 556
سپاس سعادت اساس عبادت لباس 557
تضرّع و مناجات با قاضى حاجات 557
مصالح منطوى بر فوائد و نصايح محتوى بر فرائد 564
خطاب ابو طالب به مرتضى و ارشاد او بتأييد مصطفى 567
پاسخ دادن حيدر و پذيرفتن نصيحت پدر 569
خطاب عمرو بن معديكرب به علىّ بن ابى طالب 570
پاسخ مرتضى به افصح عبارات و املح استعارات 571
حكايت قتل اغشم بتيغ خونفشان و بيان سموّ مرتبه و علوّ شان 573
بيان تسلّط خويش بر اعداى دين و اظهار قدرت بر دفع مفسدين 573
اظهار ملالت و اندوه از فوت دوستان صاحبشكوه 574
حرف الغين
بيان آنكه اشتغال به دنيا بىحاصل است و توجّه به او در نظر اهل حقّ باطل است 577
حرف الفاء
اميدوار ساختن گناهكاران و ترسانيدن اميدواران 579
اميدوار ساختن ارباب مناهى بفضل و رحمت الهى 580
توقيف شرف انسان بر فضل و عفو و احسان 580
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة مقدمهء مصححان 19
مساهمون: حسين بن معين الدين الميبدي
صمقدمهء مصححان ١٩