يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً
. « 1 »
بندهء خداى كه مؤمن است به او و به رسول او ، در ذمهء خدا و رسول اوست ، هركس كه ذمهء خدا و رسول او را بشكند و كسى را كه خدا و رسول او ، او را امان دادهاند و نفس و عرض او را محمى ساختهاند ، محمى ندارد خداى و رسول او خصم او باشند ، و بدا حال كسى كه خدا و رسول او خصم او باشند ، اين از عادات جاهليّت است كه اهل طبع و جوانان و بىخردان چون مردى ساده ببينند ، چستى او را به مسخرگى گيرند و استهزاى با او را عادتى مستمر سازند ، چنانچه او را از دست ايشان زهره نباشد كه سر بدر آرد ، هركس كه او را اين طريقه باشد ، او نزد خداى عزّ و جلّ از آزاركنندگان مكتوب گردد و خداى عزّ و جلّ از وى آزرده باشد اشدّ آزردگى .
بايد كه جماعت اخوان از اين اثم عظيم توبه كنند و ديگر به سر آن نروند ، تا خداى عزّ و جلّ بر ايشان ببخشايد ، بر ما زياده از گفتن نيست ، اگر بشنوند از خود و از هركس كه ايشان را اين دلالت كرده شاكر خواهند بود روز قيامت ، و اگر جز اين كنند . فانّما حسابهم على اللّه منّا البلاغ و منكم العمل و التّوفيق من اللّه عزّ و جلّ و السّلام على من اتّبع الهدى .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 145 - [ آدمى بعد از چهل سال چه كند و چه نكند ]
من عبد اللّه قطب الى الاخوان الالهيّين و ساير المسلمين .
ارباب اموال را عادت آن است كه تخمين حاصل خود كنند و خرج را بر آن
هامش
( 1 ) . سوره احزاب ، آيه 58 « و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بىآنكه مرتكب [ عمل زشتى ] شده باشند آزار مىرسانند ، قطعا تهمت و گناهى آشكار به گردن گرفتهاند » .