تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
ملكوت نمىدانى ، باش تا ببينى كه از اين عجيب‌تر حال‌ها سالكان را پيش مىآيد . اگر بازگردد و گويد : عجب نيست كه سالكان را به بسيارى رياضت و ادمان فكرت مغز خشك شود و خيال‌هاى پريشان بينند ، گوييم : اى عزيز از اين حكايت درگذر كه پروبال خيال در هواى آن آتش كه سالكان به آن جهان سوزانند اول چيزى باشد كه بسوزد .
چيست اين جايگاه وهم و خيال * عقل را سوخت است هم پروبال
اى غايب حاضر غايب مباش از حاضر خويش و از آنان باش كه
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ
« 1 » تا بدين كرامت رسى كه
أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
. « 2 » دانى كه آن ظلم چيست ؟ آن ظلم نه گرفتن مال كسى است به زور يا سيلىاى دو بر گردن كسى زدن ، اگرچه آن هم ظلم است ، اما ظلم بزرگ پوشانيدن پيدا است و پيدا كردن پوشيده ، رب پيدايى است كه هرگز پوشيده نگردد و عبد پوشيده‌اى است كه هرگز پيدا نشود پيدا را پيدا دار ، پوشيده را پوشيده ، يعنى از رب بازگوى نه از خود و رب را باش نه خود را ؛ و السّلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 122 - [ خداى خشنود باد از كسى كه مراتب هر چيز بداند ]

من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير عماد الملّة و الدّين محمدا . اما بعد ، اولى به حال مؤمن آن است كه بحث و تفتيش از امرى كه احتمال هست كه اگر ظاهر شود منشأ عنت و مشقتى باشد مؤمنان را ، نكند مادام كه آن بحث و تفتيش بر
هامش
( 1 ) . سوره انعام ، آيه 82 « كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‌اند » . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 82 « براى آنان است ايمنى و ايشان راه‌يافتگانند » .