ب س م ال له ر حم ن ال ر حى م
بعد از سپاس بىحد و قياس ، پروردگارى را كه بىرنگ آمادگى و قابليت ، هر چيز را در كارگاه جمعيتپناه :
« صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً »
چنانچه بايست نقش بست ، و درود بىكران بر سرورى كه بنام حقيقت نشان او ، بنياد آن كار شده تمام انجام گشت .
اشارت دولت بشارت از صوب صواب دلالت وقت چنين رسيد كه :
در بيان معنى قابليت و مصدر تحقق آن به زبان تحقيق ترجمان محرمان پرده سراى ختمى و اهالى آن ولايت ، چيزى مىبايد نوشت ، و چون اين مسئله از غوامض علوم ايشان است ، كه بسى از اصول حقايق مهمه بر آن مبتنى است ظاهرا و باطنا ، از آن جمله تحقيق معنى افعال و اعمال عباد و عبّاد و مناط اوضاع و احكام شرعى كه رهروان كريمه گفتهاند ، بر منصهء اظهار در جلوه آوردن ، به منهج صواب اقرب ديد . ازآنرو كه خاصهء شريفهء ختمى آنكه روشن گردد و فحواى گفتهء :
و انى و ان كنت الاخير زمانه * لآت بما لم تستطعه الاوائل
بر ذايقهء مدارك هوشمندان هويدا شود ، كه با گفتههاى قدما در رشتهء انتظام كشيده آيد ، تا مبصّران بازار تميز و فاقدان دكان عقل و اختيار بلندى مرتبهء هريك را فهم نموده رابح از بهرج جدا كنند و تفاوت قدر همه بر صحايف اظهار آشكاره « 1 » گردد .
نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند * تا همه صومعه داران پى كارى گيرند
هامش
( 1 ) - ن : آشكار گردد ، ش .