و اصول كتابت در عصر كاتب ) اقتضا داشت مورد رعايت قرار گرفت ، مانند آنكه دوستر ، بل كه ( ونيربلك ) ، هر ك ، آنچ ، چنانك ، آنك به همين صورت از نسخهء عكسى به چاپ حاضر نقل شد . در مواردى چون جفائى و دعائى اگر ضبط نسخه همزه بود درينجا هم همزه آورده شد و اگر به ياء ضبط شده اينجا هم به ياء طبع گرديد . اگر نقطه و همزه نداشت در همه موارد تحرير همزه مرجّح دانسته شد . ضبط بندگان و نظاير آن در نسخه به صورت بندگان است ، اما اينجا به صورت صحيح ، يعنى بندگان ، طبع شد .
يكى از اختصاصات رسم خطّ اين نسخه مجزّا نوشتن بعضى از كلمات مركّب است نظير پىروان ( - پيروان ) ، بىدارى ( - بيدارى ) و موارد ديگر كه عينا در چاپ رعايت و در حاشيه به صورت امروزى آنها اشاره شد .
يكى از خصائص اين متن استعمال افعال به صورت مباشيت ، مخوريت ، آمدهايت است كه در متون قديمىتر به كرّات ديده مىشود و معلوم مىشود تا قرن هشتم نثرنويسان صفحات بخارا اين رسم يا قاعده را رها نكرده بودهاند .
تهران ، دوم ارديبهشت 1345 ايرج افشار
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة مقدمه 41
مساهمون: ايرج افشار
صمقدمه ٤١