الاشرار ، و لم يبق الابرار و الاحرار » و من از كلام او تعجّب مىكردم و با خود مىگفتم آيا كثرت علما و فضلا را نمىبيند ، چندى بر من نگذشت كه معنى اين گفتار را دانستم . . . وى در سنهء هفتصد و . . . « 1 » درگذشت ، و در رباط عالى دفن شد . »
3 : شيخ صدر الدين روزبهان ثالث بن شرف الدين ابراهيم بن شيخ صدر الدين روزبهان ثانى . مؤلف شد الازار گويد « 2 » : « من او را ديدار كردم ، وى در محافل عظيم و واقعات جليل مثل وفات پيغمبر ص و تعزيهء امير المؤمنين حسين و وفيات علما و سلاطين و قضاة تذكير مىگفت . احاديث را از شيخ سراج الدين قزوينى محدث « 3 » در جامع بغداد سماع كرد ، و از بسيارى از مشايخ ثقه روايت داشت و او صاحب مروت و ايثار و فتوت و صبر بود ، و من از او شنيدم كه بر منبر در عزاء بعض مشايخ اين اشعار مىخواند :
وا اسفا من فراق قوم * هم المصابيح و الحصون .
و الغيث و المزن و الرّواسى * و الخير و الامن و السكون .
لم يتغيّر لنا الليالى * حتّى توفّاهم المنون .
فكلّ نار لنا قلوب * و كلّ ماء لنا عيون . »
هامش
( 1 ) - جاى آحاد و عشرات در هر سه نسخه ( مأخذ طبع شد الازار ) سفيد است ( قزوينى ) .
( 2 ) - ص 251 - 252 ، قس . هزار مزار ص 113 - 114 .
( 3 ) - رك . شد الازار ص 251 ح 4 .