زندهء صورت آمد ، و آنكه بگفت زندهء معنى آمد . گفتن از جرأت است ، و آن تمامى است « 1 » .
ناگفتن از جبانى است ، و آن از ناتمامى است .
يار بگفت و تو بگوى ، و بنمود و تو بنماى . پرده بدر و سرّ آشكارا كن :
حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
( 8 / 39 ) .
رباعيه
در بتكده بىتو بتپرستان چه كنند ؟ * با تنگ دهانت تنگدستان چه كنند ؟
من مست توام مرا نكو بايد داشت * ورنه « تو بگو » « 2 » بتا كه مستان چه كنند « 3 » ؟
بلّغنى اللّه و اياكم مقام « 4 » العارفين العاشقين .
هامش
( 1 ) - د : ناتمامى است ، الف : نه تمامى است
( 2 ) - ج ، د : بنگر
( 3 ) - ب : ور بىتو نظاره كن كه مستان چه كنند
( 4 ) - ج : ساد د : سيادة