جامع الستين ( الستين الجامع للطائف البساتين ) ( قصه يوسف ) ( فارسى ) — صفحه 583

گفت : « الهى ان اعتقنى أبو بكر فلا تعتقنى ابدا . » ابو بكر گفت : اين « 1 » چرا مىگويى ؟ گفت : زيرا كى نخست بندهء وليد بودم او « 2 » مرا به تو « 3 » فروخت « 4 » ، و چون « 5 » بندهء تو بودم مرا آزاد « 6 » كردى . اكنون « 7 » بندهء خداوندم ، اگر مرا آزاد كند آنگه « 8 » بندهء كه باشم ؟ « 9 » غلام را اين همه عشق در سينه بود ، و خواجه را آن همه كفر و كينه بود . ملك تعالى در باب غلام گفت : « وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ . » « 1 - » و در باب خواجه گفت : « وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا . » « 2 - » الآية . بلال را بخوان « 10 » ، مران كى او را « 11 » از ما هيچ گسستگى نيست . و وليد را مخوان كى او را با من هيچ پيوستگى نيست « 12 » ، « أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى « 13 » . » « 3 - » سيم « 14 » : يعقوب بود كى از فرزندان اعراض كرد ، و بر نوحه و زارى فراق يوسف اقبال كرد ، « وَ تَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ يا أَسَفى عَلى يُوسُفَ » « 4 - » . من منع « 15 » من نظر تسلّى « 16 » بالخبر . » « 17 » هر كسى كى از نظر محروم گردد ، بذكر و خبر « 18 » مشغول گردد . يعقوب از نظر يوسف محروم گشت ، به داستان ذكر او مشغول گشت . فرزندان از غور درد « 19 » . او خبر نداشتند او را در آن نالش « 20 » ملامت كردند ، « قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوسُفَ . » « 5 - » گفتند : يا پدر اين چه شربت عشق است كى