مقدّمهء مصحّح
بسم الله الرحمن الرحيم اكنون هشت قرن از وفات شهاب الدين يحيى بن حبش بن اميرك سهروردى ملقّب به شيخ اشراق مىگذرد . او چون شهابى زودگذر طى عمرى كوتاه آسمان معرفت اسلامى را با نور خود برافروخت ، لكن گر چه ستارهء حيات او زود افول كرد نورى كه از خود باقى گذاشت تا به امروز تلألؤ و فيضان خود را حفظ كرده و بر سيماى تفكّر اسلامى و مخصوصا انديشهء اسلامى ايرانى مىدرخشد . سهروردى زود از جهان رخت بربست ولى حكمت اشراقش طى هشت صد سال همواره افق مشرق زمين را نورانى ساخته و شرق را متوجّه رسالت معنوى خود كه همان آگاهى دائم از حكمت معنوى مشرق عالم وجود است ساخته است .
سهروردى فقط 38 سال قمرى و يا كمى بيشتر از 36 سال شمسى در جهان خاكى بسر برد ، و اين خود امرى بس عجيب است كه در چنين كوتاه مدتى توانست بعدى نوين در جهانبينى مسلمين بگشايد و مكتب جديدى در حكمت آغاز كند كه در واقع سرّ حيات معنوى بعدى بسيارى از متفكّران بزرگ شرق و مخصوصا ايران را در آغوش خود نهفته بود .
همان ساليان معدود براى اين نابغهء بزرگ كافى بود تا مهر خود را براى هميشه بر طومار زندگى تفكّر اسلامى بزند و بيش از حكماى ديگر