شرح عناوين / مصرع اول / صفحه فى مذمّة الاعداء و نصيحة الاولياء /
اى منيرى نموده مهتابت
/ 653
اندر خويشان گويد /
اين گره را كه نام كردى خويش
/ 655
اندر مذمّت برادران گويد /
دوست جو از برادران بگسل
/ 656
اندر مذمّت خواهران گويد /
ور ترا خواهر آورد مادر
/ 656
حكايت /
كلكى بر مناره كودك خرد
/ 657
اندر مذمّت فرزند گويد /
بود فرزند بد بود به دو باب
/ 657
اندر مذمّت دختر گويد /
ور بود خود نعوذ باللّه دخت
/ 657
فى مذمّة الختن /
كيست اين هست مرمرا داماد
/ 658
اندر مذمّت عم گويد /
آنكه عمّ تو وانكه خال تواند
/ 659
اندر مذمّت خال گويد /
خال كازار تو گزيده بود
/ 659
اندر خويش لشكرى گويد /
موش كز دشت در دكان افتد
/ 660
اندر صفت شهوات و در حق غلامباره گويد /
هر كه شد كونپرست بر خيره
/ 662
در معنى زناشوئى گويد /
از غلام آنكه زى عيال آمد
/ 663
حكايت و مثل /
آن جوانى به درد مىناليد
/ 664
التمثيل فى المطايبة بطريق الهزل /
بود گرمى به كار دريوزه
/ 665
اندر مذمّت خويش صوفى گويد /
باز اگر خويش با شدت صوفى
/ 666
حكايت فى التمثل الصوفى /
آن شنيدى كه بد به شهر هرى
/ 668
اندر قرابت فقيه گويد /
ور بود خود فقيه خويشاوند
/ 670
حكايت و ضرب المثل /
آن شنيدى كه از كمآزارى
/ 673
حكايت /
قحطى افتاد وقتى اندر رى
/ 674
اندر صفت مرائى و قراء و سالوس گويد /
خلق را زير گنبد دوّار
/ 675
در حق پارسايان گويد /
آنكسانى كه راه دين رفتند
/ 676