اين خود كارى ديگر است ، اين آسيا نه از قياس آسياى پيشين است ، آن آسيا آرد خرد كردى آب از جايى ديگر بايستى آوردن 28 سرشتن را ، در اين آسيا خود چشمهء آب است روان . آنگه چون به تنور معده افتاد اعضا كه اجزا خواران درگاه دلاند 29 گرد او درآيند آنچه صافى است اعضا و اجزا بهاندازهء خود مىستانند ما بقى ثفل 30 را به اصل /
a
215 / زمين باز برند مبتديان را به آن قوت دهند .
اى درويش ! سلطان سلاطين مصطفى بود صلّى اللّه عليه و سلّم ، و هر سلطانى را طبيبى بود ، طبيب مصطفى آدم بود ، آدم گفت : ما زهر چشيديم و رنج كشيديم و بارى ملامت برداشتيم و تازيانه خورديم تا چون مهتر بر سرير نبوّت تكيه زند تخته در پيش او نهند . و صلّى اللّه على محمّد و آله اجمعين 31 .
اختلاف نسخهها
Commentary
( 1 ) . آ : شتاو
( 2 ) . آ : اى بسا در حقه جان . . . الخ
( 3 ) . مج : آن سنگ خراس را جز صابرى چه سود
( 4 ) . آ :
نهادهاى
( 5 ) . آ : در حاشيه افزوده شده : نالهاى نه از راه شكايتى
( 6 ) . مج : « و ان اعطيتها عن غير . . . عليها » ندارد
( 7 ) . مج ، آ : مدد با آن دوان است
( 8 ) . آ : صابرى را
( 9 ) . آ : آدم گفت عاشقى و ترس بار گران بود
( 10 ) . آ :
« مىگفتند » ندارد
( 11 ) . آ : بر آن راه بار نيافت
( 12 ) . آ : گذرى + قوتى
( 13 ) . آ : مىبر
( 14 ) . آ ، مج :
لقمهاى ترا دهند و از تو دريغ ندارند
( 15 ) . آ : + بود ، مر : درختى بود جامع پرميوه در وى دو سرمايه بود
( 16 ) .
آ : پديد آمد ، مج : صد هزار و يك سياه روى از اين درخت پديد آمدند
( 17 ) . آ : « مايهء بازرگانان گردد » ندارد
( 18 ) .
آ : شمع را پف كند
( 19 ) . آ : و در دست وى نهاد
( 20 ) . آ : ماه طباخى
( 21 ) . مج : « بر تختش . . . نگذاشت » ندارد
( 22 ) . آ : او مىگفت اين كار بر من نويس
( 23 ) . آ : باز كشيد
( 24 ) . آ : باد صرصر درآمد
( 25 ) . مر : به + نهى
( 26 ) . آ : « بگردد » ندارد
( 27 ) . آ : « آمد » ندارد
( 28 ) . آ : « آوردن » ندارد
( 29 ) . آ : « كه اجرا . . . دلاند » ندارد
( 30 ) . مج ، آ : تا ما بقى ثقل بماند ، پايان نسخهء مر
( 31 ) . مج : + و صلى الله على محمد و آله اجمعين ، تمّت فى رمضان المبارك سنة ستّ و خمسين و ثمانمائه پايان نسخهء آ : و صلى الله على محمد و آله اجمعين ، قد اتفق الفراغ من تحرير هذا الكتاب المسمّى بروح الارواح فى شرح اسامى الملك الفتاح روّح الله روح مصنّفه و صب سجال الرحمة على مؤلّفه و هو الشيخ الامام الاجل و الحبر الهمام الاكمل جمال الملّة و الدّين شهاب الاسلام و المسلمين ابو القاسم بن الشيخ الكبير و القرم النحرير ابى المظفر السمعانى قدس الله ارواحهما و رحم اسلافها فى اواسط شعبان المنخرط فى شهور سنة 840 للعبد الفقير الراجى رحمه ربّه الغنى احمد بن عبد الرزاق بن فضل الله ( . . . ؟ ) .
اللهم اغفر له و لوالديه و لاستاذيه و لمن دعا له بالخير ناظرا فيه و لجميع المؤمنين و المؤمنات و صلّى على محمد و صحبه و آله الطاهرين و الطاهرات پايان نسخهء كب : و الله اعلم بالصواب ، و قد اتفق الفراغ فى شهر جمادى الاول سنة 718 العبد الضعيف الفقير الراجى الى رحمة الله تعالى طبيب بن احمد بن حسن بن حسين بن محمد بن