شفيع گناه معشوقان هم جمال معشوقان است و بس .
محمّد را و عزيزان ديگر را كه شفاعت دهند براى تكريم ايشان دهند ، اما به قول ايشان كارى نو حادث گردد ، همان نظر قديم را كه در حق ما داشته است پاك از همه علل بيارد و آن نظر را شفيع جرم و جنايت كند ، و آنگه گويد 89 : اولتان در وجود آوردم به نظر پاك ، و هيجا علّت نه ، و به آخرتان بيامرزيدم به نظر پاك خود ، و هيجا علّت نه ؛ و السّلام .
اختلاف نسخهها
شرح
( 1 ) . آ : « بنده » ندارد
( 2 ) . تو : عبارات « كه غدوها شهر /a81 / . . . و نفسى » ندارد
( 3 ) . تو ، مج : و متبرى عن الاعتماد على شريعته
( 4 ) . تو : بر بالا رود ، آ : به بالا بررود
( 5 ) . تو : ما خود همه عيب ناك خويشيم
( 6 ) . مر ، تو : بيت « ما راه ز چاه . . . پوييم » را ندارند
( 7 ) . تو : ابو فلان الناسى
( 8 ) . تو : در كارم نظر كن ت كارم چيست
( 9 ) . مج : لبيجه
( 10 ) . آ : بازنشست
( 11 ) . مر : در + عهد
( 12 ) . آ : درمىبايست
( 13 ) . آ : فرود آيد
( 14 ) . آ : بزرگى و سيادت
( 15 ) . آ : و آنگاه + هركه
( 16 ) . آ : بر پشتش گيرد
( 17 ) . آ : به خانه
( 18 ) . آ : آن ملعون را زير كرد
( 19 ) . آ : گفت غلام پيرت به كار شود
( 20 ) . آ : طراز
( 21 ) . تو : و بر سر كوى شرع مصطفوىمان نامزد كردند
( 22 ) . آ : در نجنبد
( 23 ) . آ : حرص + دنيا
( 24 ) . آ : به دولت تو تازه گردد
( 25 ) . تو : قل ثمن الذّنب عندنا الاعتذار
( 26 ) . آ : رشته
( 27 ) . مر : بر دلت غوغا كرد
( 28 ) . كب : + رسيد
( 29 ) . آ : گشت
( 30 ) . مر :
اشك خون
( 31 ) . آ : چون آن ممتحن
( 32 ) . مر : به غير بيالوده
( 33 ) . تو : تا جايى رسيد
( 34 ) . آ : و همت را به رحمت
( 35 ) . تو : الهى فعلى بلائى
( 36 ) . آ : سفير مملكت پيغام حضرت رسانيد
( 37 ) . آ : نهاده بود
( 38 ) . آ :
گشاده بود
( 39 ) . آ : دارم
( 40 ) . آ ، مج : بهتر نشود
( 41 ) . آ : الف دهد
( 42 ) . آ : ترقى دادند
( 43 ) . مر : بيرون ندارد
( 44 ) . تو ، آ : داشت
( 45 ) . تو : غيبت كنندم . . . باد به دست من و باده به دست ديگران
( 46 ) . مر :
جان نيست
( 47 ) . مج : روزى كه روان ، روان شود از تن من
( 48 ) . مج ، آ : سرور من
( 49 ) . آ : آخر
( 50 ) . آ : دو بيت « جز عشق تو . . . در گوشم باد » ندارد
( 51 ) . تو : جريده حلق خود
( 52 ) . آ : تا كار
( 53 ) . آ : فروريخت
( 54 ) . آ : كه در معركه شود + و تيغ زند
( 55 ) . مج : بيت « فان . . . المحيا » را ندارد
( 56 ) . آ : به شوله
( 57 ) . آ : كلاه و كمر
( 58 ) . آ : با استخوان و سفال
( 59 ) . آ : سفال
( 60 ) . آ : يگانه يگانه را
( 61 ) . مج : دارد
( 62 ) . مر : عنوان ايشان
( 63 ) . آ : جلوه
( 64 ) . آ : از + كمال
( 65 ) . آ : + و يتحلّون بخلّى المباسطة و يتبخترون فى جمال الزلفة
( 66 ) . آ : ايالت و بسالت
( 67 ) . آ : نتوان كرد
( 68 ) . آ : دربان او
( 69 ) . آ : « بريد . . . روانه كرد » ندارد
( 70 ) . آ : مىچريدند
( 71 ) . آ : راه بود
( 72 ) . آ : كشيدند
( 73 ) . آ : « و در كوى فراست . . . مىتاختند » ندارد
( 74 ) . مج ، آ : + و التدنّس بزلة جاحد عنيد فردّهم الى سجود آدم اظهارا لغناه عن كلّ وفاق و نفاق جلّ عن اجلال الخلق قدره و عزّ عن اعزاز البشر ذكره
( 75 ) . آ : بيا
( 76 ) . مج : تا رحيل كنيم
( 77 ) . آ : فروكوفت
( 78 ) . تو : عبارات « و به انواع حلى و حلل بياراستند /b88 / . . . در ميدان قهر » ندارد
( 79 ) . مج :