برداشت كون نزديك وى متروك شد . چو ترك پديد آمد تقوى درست شد س 27 :
مل : كه اين قربانها كه شما كنيت خون و گوشت آن به من
ص 1283
عنوان : مج ، مل : عنوان مىآورد بىباب شمار ؛ گنج : الباب الثالث و الاربعون : فى الاخلاص س 1 : مل : و اندر جملهء اخلاص سخن پيش رفته است س 2 : مل :
يگانه باشد و غير جنس وى با وى نياميزد مر آن را س 3 : مل : چو ذهب خالص س 5 : مل : از آنكه به ايشان نياميزد س 6 : مل : خلوت كردند مر راز گفتن را س 10 : مل : چو لغت س 12 : مل : خواهى از هر عملى كه باشد س 15 - 14 :
مل : هرچه كنى تنها مرا كن با من ديگرى را مياميز
ص 1287
س 8 : مل : گفتند مرورا كه عمل . . . از آفتها س 12 : مل : ويران گرداند س 15 : مل : كه نه ملك داند . . . و نه دشمن بداند تا مر آن را تباه كند و نه نفس بداند كه عجب آرد س 17 : مل : شيخ مر اين را همى تفسير كند گفت س 19 : مل :
بنده كه خواهد تا مخلص گردد تا عمل وى س 20 : مل : بايد كه خويشتن به خداى پيوندد ببريدن از غير وى و هر س 22 : مل : و لكن بر كوتاهى بگوييم فريشته س 23 : مل : نبيد س 27 : مل : هيچچيز نداردى
ص 1289
عنوان : مج ، مل : عنوان بىباب شمار آمده ؛ گنج : الباب الرابع و الاربعون : فى الشكر س 2 : مل : زيادت خداى است س 3 : مل : مر اين را تفسير كرد گفت س 10 : مل : منت مولى بيند و طاعت خود نبيند س 11 : مل : از وى موجود آيد س 12 : مل : آن شكر مدد همىكند . . . همىكند س 13 : مل : فرق اين كردهاند ميان طاعت مقبول و مردود و گفتهاند
ص 1293
س 1 : مل : خداوند و مهتر مر اين بنده را و كهتر را محل نبودى مرورا خود س 9 : مل : مقابله كردن درست نيايد س 11 : مل : خلق همه كون : س 13 : مل :
حيرت صفت فانيان است س 14 : مل : موجد وجود . . . به صفات خويش س 20 : مل : شيخ مر اين را همى تفسير كند گفت س 23 : مل : واجب كند س 24 : يك نعمت بگيرد مران شكر را
ص 1296
س 1 : مل : به گذارد حق س 2 : مل : « بندگان » ندارد س 2 : مل : مكافاى منت وى س 3 : مل : نسخهء منقح كتابخانهء ملى در اينجا به پايان مىرسد : تم كتاب الشرح ربع الثالث بحول الله و حسن تيسيره و الصلاة على رسوله محمد و آله خير