ص 627 ، س 13 :
نَهَى النَّفْسَ . . .
نفس را از هوا باز دارد ؛ پس بهشت جاى او است .
ص 627 ، س 17 :
وَ ما يَنْطِقُ . . .
از روى هوا سخن نمىگويد .
ص 628 ، س 2 :
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ . . .
آيا پنداشتى كه همگنان غار و نبشته از نشانههاى شگفت ما است ؟
ص 628 ، س 5 :
وَ تَرَى الشَّمْسَ . . .
و خورشيد را مىبينى كه چون برمىدمد مىگردد از ايشان به سوى راست .
ص 628 ، س 23 : اشهد ان لا . . .
گواهى مىدهم كه خدايى جز خدا نيست و گواهى مىدهم محمد فرستادهء او است .
ص 629 ، س 7 :
وَ ما رَمَيْتَ إِذْ . . .
تو [ تير ] نينداختى كه خدا انداخت .
ص 629 ، س 16 : انا لست كاحدكم . . .
من همانند يكى از شما نيستم ، من شب را نزد پروردگارم بيتوته مىكنم .
ص 629 ، س 17 : انى اظل . . .
من روز را نزد پروردگارم مىگذرانم .
ص 629 ، س 21 : يطعمنى ربى . . .
مىخوراند مرا پروردگارم و مىنوشاند .
ص 629 ، س 23 : تنام عيناى و . . .
دو چشم من مىخوابد ولى دل من نمىخوابد .
ص 630 ، س 28 :
ثُمَّ دَنا . . .
سپس نزديك و نزديكتر شد . . . نزديك شد به تن و نزديكتر شد به دل .
ص 630 ، س 28 :
فَكانَ قابَ . . .
بهاندازهء دو كمان بود . . . نزديك شد به راز خود ، پس نزديك شد نفس به خدمت و نزديك شد دل به محبت ، و ببود بهاندازهء دو كمان .