كه مؤلف ، مستملى بخارى به سال 434 ه درگذشته است . از سوى ديگر نسخههايى چند از اين كتاب به دست آمده است و ديگر نمىتوان آن را نسخهاى منحصر دانست . آغاز نسخه نيز فاقد مقدمهء مستملى است .
با مشخصاتى كه در خصايص كتابتى نسخه مشهود است به دشوارى مىتوان پذيرفت كه كهنگى نسخه از تاريخ 616 فراتر رود .
گفتنى است كه نسخه به دو خط است و اوراق آن در وضع كنونى مغشوش است . از سطر 14 برگ 134 ب خط نسخه دگرگون مىشود . خط ريز نسخ نزديك به نستعليق ، كه در هر صفحه 29 - 31 سطر نوشته دارد ، به خط نسخ درشت بدل مىشود كه عموما بيش از 17 سطر جاى نمىگيرد .
در بخش نخستين نسخه اختصاصات كتابتى چنين است :
* دال و ذال را يكسان مىنويسد ، ولى گاه رعايت تمايز آن دو را مىكند .
* در نقطهگذارى ممسك است و نقطهء پارهاى حرفها را نمىگذارد .
* ك و گ را يكسان مىنويسد و ج و چ را هم به يك نقطه .
* عموما كه مىنويسد اما جنانك ، آنك .
در بخش نونويس كه به خطى درشتتر نوشته شده همان مشخصات كموبيش ديده مىشود جز آنكه گاه پ را به سه نقطه مىنويسد . رعايت تمايز دال و ذال در اين بخش بيشتر ديده مىشود .
با دريغ نسخهء يوسف آقا نيز ناتمام است و برابر برگ 216 ب اساس ما - اماسيا - در نيمههاى باب هفدهم ، پايان مىپذيرد . نشان اين نسخه « يو » است .
نسخهء خراجچى اوغلو :
اين نسخه را نيز شادروان مينوى عكسبردارى كرده است و بر پشت آن چنين نوشته :
« شرح تعرف فارسى از قرن نهم يا دهم ، خراجچى اوغلو ، 780 ، در 294 برگ . براى كتابخانهء دانشگاه طهران عكس گرفته شد . »
بر صفحهء عنوان آنچه نوشته شده است و من توانستهام بخوانم چنين است :
« كتاب شرح التعرف لمذهب . . . الشيخ الامام ابو ابراهيم اسماعيل بن محمد بن ابراهيم المستملى البخارى رضى الله عنه . . . كتاب نور المريدين شرح تعرف لمذهب اهل التصوف » .
نسخه به خطى ريز ما بين نسخ و نستعليق است . در هر صفحه 38