است اگرچه كافر داند از مادر موسى عمران كمتر نداند كه بارى تعالى مىگويد :
وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
« 1 » زنى كافره را بمذهب خواجه عند حاجت در يك آيه دو أمر مىكند ، و دو نهى ، و دو خبر مىدهد ، و دو بشارت بىواسطهء فرشتهاى و پيغمبرى تا خللى بحكمى از احكام الهى راه نياود « 2 » چرا روا نباشد كه عبد اللّه و بو طالب را معلوم گرداند يا « 3 » بخاطرى درست يا در خوابى يا بنوعى ديگر « 4 » كه اين دو نام بزرگ ضايع نشود و درجهء ايشان بيشتر از درجهء مادر موسى ، و محمّد محتشمتر از موسى ؛ تا بدين حجّت آن شبهت زايل شود بتوفيق خداى و منّه « 5 » و حكايت لوح سبز و خطّ سفيد و ابيات « 6 » در اعلام اسم على خود مشهور است « 7 » امّا اين حجّت بليغتر است كه بيان كرده شد .
دگر آنكه نه مذهب خواجه چنانست كه قرآن قديم است و قائم است بذات مقدّس خداى ، و پيش از بعثت محمّد ( ص ) به هيچ پيغمبرى نيامده است و اين آيت از قرآنست از قصّهء داود و سليمان كه بارى تعالى گفت :
وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
« 8 » پس بعينه اين كلمات پيش از بعثت مصطفى بهفتصد « 9 » سال امرؤ القيس باتّفاق در شعرى آورده است « 10 » :
هامش
( 1 ) - آيهء 7 سورهء مباركهء قصص .
( 2 ) - م ب ح د : « راه نيابد » .
( 3 ) - ع ب : « تا بخاطرى » م : « با » ( بىنقطه است ) ح « در خاطرى » د : « در خاطر » .
( 4 ) - كلمهء « ديگر » فقط در نسخهء « د » است .
( 5 ) - م : « و منت او » .
( 6 ) - ع م ب : « و اثبات » ح د هم ندارند .
( 7 ) - براى اطلاع بر تفصيل اين مطلب رجوع شود بتعليقهء 189 .
( 8 ) - ذيل آيهء 13 سورهء مباركهء سبا و صدر آن اين است : «يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ» و مورد استشهاد : « و جفان كالجواب و قدور راسيات » است .
( 9 ) - كذا صريحا در نسخ ، و بطور قطع و يقين در ذكر اين تاريخ اشتباهى به كار رفته است و منشأ آن يا از طرف مصنف ( ره ) بوده است يا از ناحيهء مستنسخان و نسخه برداران ، و يا از غير اين دو جهت كه ما نميدانيم ، در هرصورت براى تحقيق اين موضوع رجوع شود بتعليقهء 190 .
( 10 ) - در دو نسخهء ح د فقط بيت اوّل را آورده و در سه نسخهء ع م ب فقط بيت دوم را آوردهاند و به جهت اكتفا بذكر قسمتى از آيهء مباركه كه مشتمل بر بيت اوّل است آن را ذكر نكردهاند .