فصل دوازدهم از باب سوّم از مقاله سوّم در ذكر بعضى از خصايص ائمه معصومين - صلوات اللّه عليهم اجمعين -
بدان كه آنچه ثابت است به دليل و برهان از شرايط امام عصمت است ؛ و علم به احكام كتاب و سنّت است و تدبير رعايا و امر سياست و آنچه متعلق باشد به اين جمله ، و افضليّت در امور مذكوره ؛ و ليكن ثابت شده « 1 » نزد اماميّه به طريق اخبار از ائمّه طاهرين - صلوات اللّه عليهم اجمعين - زايد بر امور مذكوره ، خصايص چند كه علامات و صفات و خواص امام است ، از جمله علم به جميع علوم ، و جميع ما يحتاج إليه النّاس ، اگر چه در غير امور دينيّه باشد .
از هشام بن الحكم كه از اجلّهء « 2 » اصحاب أبى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصادق - عليه السلام - است ، مروى شده كه گفت ؛ پانصد مسأله در علم كلام از ابى عبد اللّه - عليه السلام - در مجلس واحد پرسيدم و در همهء آن مسائل ، به جواب رسيدم ، و از كمال حيرت كه مرا دست داد گفتم : جعلت فداك ، بر امام علم به كتاب و سنت و شرايع واجب است ، ليكن علم به امثال اين علوم ، چه لازم است ؟ فرمود تو گمان دارى كه خداى تعالى ، شخصى را حجّت گرداند بر خلق ، و نباشد نزد او چيزى كه محتاج باشند به آن چيز خلق ، و از جمله علم به
هامش
( 1 ) ب : شد .
( 2 ) ب : جمله .