ذىحقّتر به شما و به كارهايتان از خود شما و اموال شما ، خداست و رسولش و كسانى كه ايمان آوردند ، يعنى على ( ع ) و امامان فرزند او ( ع ) تا روز قيامت .
( 142 ) . طنطاوى ، لؤلؤ المرصوع ، ص 94 و يوسف بن احمد ، منهج القوى ، ج 4 ، ص 313 و نجم الدين رازى ، مرصاد العباد ، باب 4 ، فصل 2 ، ص 179 ، 182 ، 193 .
( 143 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 4 ، ص 61 .
( 144 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الايمان و الكفر ، باب مراتب النفس و عدم الاعتماد عليها ، حديث 7 ، ج 70 ، ص 65 .
( 145 ) . سوره مائده ، آيه 105 : بر شما باد نفسهاى شما ، كه چون هدايت يافتيد كسى كه گمراه است به شما زيان نخواهد رساند .
( 146 ) . سوره احزاب ، آيه 6 .
( 147 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب العشره ، باب التقية و المداراة ، حديث 36 ، ج 75 ، ص 399 .
( 148 ) . علم را و لو براى غير خدا طلب كنيد زيرا كه به خدا منجر مىگردد .
( 149 ) . پس شرّ بالعرض در قضاء و قدر وارد مىشود نه بالذّات .
( 150 ) . و آيا مرگ جز نيستى است و آيا مرگ حقيقتا جز از دست دادن و فوت است ؟ .
( 151 ) . سوره منافقون ، آيه 4 : گويا چوبهائى تكيه داده شدهاند .
( 152 ) . عبد العزيز جلودى بصرى ، ديوان حضرت على ( ع ) ، ترجمه جواد نجفى ، حرف الالف ، ص 2 .
( 153 ) . سوره رعد ، آيه 17 : آبى از آسمان فرو فرستاد ، پس در هر درّهاى به اندازهء خودش سيلاب جارى گرديد .
( 154 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 17 سوره رعد .
( 155 ) . سوره انبياء ، آيه 30 : و از آب هر چيز را زنده گردانيديم .
( 156 ) . غزالى ، احياء العلوم ، ج 4 ، ص 14 و عبد الرءوف مناوى ، كنوز الحقائق ، ص 64 .
( 157 ) . سيّد رضى ، نهج البلاغه ، خطبه 28 : آگاه باشيد كه امروز روز مهيّا شدن است و فردا روز پيشى گرفتن است .
( 158 ) . سوره طارق ، آيه 9 : روزى كه رازهاى درون فاش شود .
( 159 ) . اى كه زيبائى را آشكار نمودى و زشت را پوشاندى ، براى ما زيبائى آشكار كن و زشتيهايمان را بپوشان ، به حقّ پيامبر و خاندانش ( ع ) .
( 160 ) . سوره توبه ، آيه 52 : جز يكى از دو نيكوئى و خوشى .
( 161 ) . وقتى كه سبب انجام و انجام دهنده كارى گرد آيند ، مثل كسى كه چاه را مىكند و كسى كه فردى را در آن مىاندازد ، پس قاتل همان است كه فرد را پرتاب كرده و هم او ضامن است .
( 162 ) . سيد حسن شيرازى ، كلمة اللّه ، ص 36 ، كلمات 17 و 18 .
( 163 ) . هر چيز تا وجودش واجب نگردد ايجاد نخواهد شد .
( 164 ) . سوره يس ، آيه 82 : هنگامى كه چيزى را اراده كند همين كه به او بگويد بشو ، مىشود .
كاشف الأسرار ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: الملا نظر علي الطالقاني
ص٤٤٨