صادق ( ع ) فرمود حوريان به صداى دلربا خوانندگى كنند كه مائيم كه اگر گيسوى يكى از ما ميان آسمان بياويزد نور آن ديدهها را خيره كند . 474 و به روايت ديگر ، اگر يكى از ما را ميان آسمان و زمين بازدارند هرآينه ايشان را از نور آفتاب و ماه مستغنى گرداند . 475 و تفصيل حوريان و جمال مؤمنان ان شاء اللّه خواهد آمد .
و چون آب و هواى بهشت را شنيدى ، باد و نسيم آن را نيز فى الجمله بشنو . در حديث معتبر صادق ( ع ) فرمود در بهشت درختى هست امر مىكند خدا بادهاى بهشت را كه بوزند . پس ، از آن درخت صداى چند ظاهر مىشود كه هرگز خلايق به آن خوشى ساز و نغمه نشنيده باشند . راوى گفت زياده بفرما . فرمود حق تعالى بهشتى به دست خود خلق كرده كه ديدهاى آن را نديده و مخلوقى بر آن مطلع نگرديده ، مىگشايد آن بهشت را پروردگار در هر صباح و مىفرمايد زياده كن نسيم را ، زياده كن شميم را . اين است كه خدا مىفرمايد :
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ
( الم سجده ) : نمىداند احدى آنچه ذخيره و نهان شده از براى ايشان از روشنى چشمها . 476 اللّهمّ ارزقنا .
زينت دوّم در بيان اهل بهشت و حوريان ، و در آن چند نمايش است .
اوّل : بيان حالت و صباحت و نور ايشان .
در سورهء حجر فرمود :
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً
: كندهايم و بر طرف نمودهايم آنچه در سينههاى اهل بهشت بود از كينه و عداوت و حسد ، با همديگر برادروارند . 477 و در سورهء تطفيف فرمود :
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
: مىيابى در روهاى ايشان نضارت و طراوت بهشتى را . 478
باقر ( ع ) فرمود كه خدا مىفرمايد داخل بهشت شويد ، و چون داخل بهشت شويد به طول حضرت آدم خواهيد بود ، شصت ذراع ، و به جوانى حضرت عيسى ( ع ) ، سى و سهساله ، و به زبان محمد ( ص ) ، به لغت عربى ، و به صورت حضرت يوسف ( ع ) ، در حسن و جمال ، و نور از روهاى شما ساطع باشد و دل شما مثل دل حضرت ايوب ( ع ) باشد ، در سلامتى از كينه و حسد ، صلوات اللّه عليهم اجمعين . 479
و در حديث ديگر فرمود اهل بهشت امرد و سادهاند و مو در بدن ايشان نيست و مخلوق مىشوند سرمه كشيده و تاج و اكليل بر سر و طوقى در گردن و دستبند و انگشتر