الزَّبُورِ
245 كه الآن گذشت و در سورهء انبياء است و آيهء
لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ
246 ( ابراهيم ) يعنى به تحقيق فرستاديم حضرت موسى را با آياتمان كه بيرون آور قوم خود را از ظلمات به سوى نور و متذكّر نما ايشان را به ايّام اللّه ، يعنى روزهاى خدا . و ايّام اللّه به تحقيق تفسير شده به زمان رجعت و لذا فرمود در زيارت جامعه و يردّكم فى ايّامه 247 . و چرا نام آن ايّام ايّام اللّه است ؟ سرّش غلبهء حقّ و نقض اختيار خلق و ظهور قدرت مطلق است و واضحتر از اين ، بيان او بيايد .
خلاصه از اينها و غير اينها از ادلّه ، ظاهر و هويدا است كه رجعت محمّد و آل محمّد ( ص ) اجماعى و معلوم همهء پيغمبران بوده و هر يك به امّت خود خبر داده . و در حقّ اليقين از اصبغ بن نباته روايت كرده كه معاويه به من گفت شما گروه شيعه گمان مىكنيد كه دابّة الارض على ( ع ) است ؟ گفتم ما نمىگوئيم به تنهائى ، يهود نيز چنين مىگويند . معاويه فرستاد و اعلم علماء يهود را حاضر نمود ، پرسيد شما در كتب خود دابّة الارض را مىيابيد ؟ گفت بلى . معاويه گفت چه چيز است ؟ گفت مردى است .
معاويه گفت مىدانى چه نام دارد ؟ گفت اليا . معاويه گفت اليا چه نزديك است به على ! 248
ششم در بيان آنكه دابّة الارض امير المؤمنين ( ع ) است . در سورهء نمل فرمود
وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
249 الخ . يعنى وقتى كه واقع شود قول بر ايشان ، يعنى حتمى شود حكم خدا بر ايشان ، بيرون آوريم از براى ايشان دابّهاى ، يعنى شخص حركتكننده ، از زمين كه سخن گويد با ايشان به درستى كه مردم بودند كه به آيات ما يقين نداشتند .
بدان كه كلمهء
طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ
250 و
خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ
251 و
بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ
252 و
لَوْ لا كَلِمَةٌ
253 و
لَوْ لا كِتابٌ
254 و
أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ
255 و
إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ
256 و
كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ
257 و
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
258 ( يونس ) و امثال اينها كه در قرآن مجيد است همه از براى حكم و حتم و جزم است .
خلاصه مجلسى ( قدّس سره ) در حقّ اليقين مىفرمايد در احاديث بسيار وارد شده كه مراد از اين دابّه ، على ( ع ) است كه نزديك قيامت ظاهر خواهد شد و عصاى موسى ( ع ) و