است .
و شهيده ذنبه به معنى اين است كه او را شاهد بر آنچه دعوى مىكند نيست مگر بعض او و جزء او ، و اصل اين مثلى است كه گفتهاند كه : ثعلبى اراده كرده بود كه شير را بر گرگ اغرا كند ، پس گفت شير را كه : گوسفندى را كه از براى نفس خود مهيا كرده بودى گرگ خورد . گفت : كه شهادت مىدهد از براى تو ؟
پس برداشت دمب خود را كه بر آن آلوده به خون بوده و شير ، گوسفند را نيافت . پس شهادت روباه را قبول كرده گرگ را كشت .
و مربّ به معنى ملازم است به معنى ملازم مكان .
و كروها جذعة به معنى اين است كه فتنه را اعاده كنند به حال اول .
و ام طحال امراء زانيه بود در زمان جاهليت ، به او مثل مىزدند و مىگفتند كه : فلان زانىتر از ام طحال است .
[ ترجمهء كلام ابو بكر ]
بدرستى كه ابو بكر چون شنيد خطبهء فاطمه عليها السّلام را در فدك بر او دشوار بود سخن او پس بالاى منبر رفت و گفت : اى مردم ! چيست اين گوش دادن به هر سخنى ؟ كجا بود اين آرزوها در عهد رسول اللّه ؟ بدانيد هر كه شنيده است پس بگويد و كسى كه شهادت دارد سخن كند اين دعوى و شهادت مناسب است با دعوى و تنهاست روباه كه شاهد او ذنب اوست ، كسى كه اين دعوى را مىكند ملازم فتنه است ! و مىگويد به حسب معنى كه فتنه را سر گيرند بعد از آنكه كهنه شده است .
قول ابو بكر كه : هذه الامانى اشاره است به سوى دعواى استحقاق امير المؤمنين عليه السّلام مر امر خلافت را نه دعواى فاطمه عليها السّلام فدك را به واسطهء آنكه