على عليه السّلام كند منافات يا تقدم ثلاثه ندارد و بعد از تقرير آيه بر وجهى كه ظاهر شد بطلان اين توهم اظهر از آن است كه احتياج به بيان داشته باشد « 1 » .
[ دفع توهم و شبهه در آيه ]
چون در اوايل بيان آيهء ولايت نقل اتفاق خاصه و عامه بر نزول آيه در شأن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شد و توهم اختلاف از عامه چون ممكن است لازم ديد كه در اين باب اندك تفصيل داده شود .
محقق طوسى طاب ثراه بعد از ذكر بعض دلايل بر امامت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گفته است : و به واسطهء قول اللّه تعالى :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
« 2 » و اين اوصاف جمع نشده است مگر در على عليه السّلام .
و شارح گفته كه : بيان اين آن است كه : آيه نازل شده است به اتفاق مفسرين در شأن على بن ابى طالب در وقتى كه خاتم را داده در وقتى كه در ركوع بود .
و صاحب « مقاصد » گفته : ثانى اشاره به دليل نقلى است از كتاب ، و تقرير اين دليل آن كه قول اللّه تعالى كه :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
به اتفاق مفسرين « 3 » در شأن على بن ابى طالب كرّم اللّه وجهه نازل شده است وقتى كه خاتم خود را به سائل داده بود راكع بوده .
هامش
( 1 ) . سفينة النجاة : 75 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) : 55 .
( 3 ) . بياضى در الصراط المستقيم 1 / 260 به بعضى از طرق عامه و مفسران آنها اشاره كرده است ، نيز بنگريد به : بحار الانوار 35 / 189 ، مفاتيح الغيب 3 / 431 ، غرائب القرآن ، نيسابورى 2 / 28 ، التبيان 1 / 548 .