ميانگى
[ ف ] . ميانجى . [ ميان + گى ( پسوند ) ] .
96 / 2 ، 96 / 4
ميانه آكنده
[ ف ] . چيزى كه درون آن پر و انباشته باشد .
200 / 13
ميانه تهى
[ ف ] . چيزى كه درون آن خالى و تهى باشد .
85 / 21
ن نابسودنى
[ ف ] . غير قابل لمس ، آنچه لمسكردنى نيست .
189 / 3
نابودگى
[ ف ] . نيستى ، عدم .
337 / 22
نابوده
[ ف ] . معدوم .
301 / 7
نابوده شدن
[ ف ] . نابود شدن ، نيست گشتن .
95 / 17 ، 101 / 20
ناپذيرندگى
[ ف ] . ناپذيرايى ، عدم پذيرش .
130 / 12
ناجاىگير
[ ف ] . آنچه جايى را اشغال نكند ، مقابل جايگير / مكانگير .
264 / 16 ، 288 / 21
ناچاره
[ ف ] . ناچار ، ناگزير .
35 / 14 ، 333 / 18
ناچيز
[ ف ] . نابود .
102 / 5 ، 290 / 3
ناچيز شونده
[ ف ] . نابودشونده .
41 / 12 ، 102 / 5
ناخواننده
[ ف ] . بىسواد ، آنكه خواندن نتواند .
197 / 8
نا دبير
[ ف ] . آنكه نوشتن نداند .
253 / 9
ناديدارى
[ ف ] . غير قابل ديدن .
189 / 1
ناطق
[ ع ] . سخنگو ، در نزد اسماعيليه به معنى پيامبرى است كه شريعت جديدى مىآورد و شريعت پيشين را منسوخ مىسازد .
432 / 19 ، 436 / 2 ، 436 / 9
ناگذرنده
[ ف ] . جاويد ، هميشگى ، پايدار .
259 / 20
نايافتگى
[ ف ] . ناشناختگى ، ناشناختن .
424 / 16
زاد المسافر ( فارسى ) — صفحة 504
مساهمون: ناصر خسرو
ص٥٠٤