رهايش
[ ف ] . خلاصى ، نجات ، رهايى .
127 / 8
ريزنده
[ ف ] . خرد شده ، پاشيده شده از يكديگر ، پراكنده و منتشر .
118 / 21
ز زاك
[ ف ] . جسمى است معدنى و بلورى شكل ، سولفات آلمينيوم يا سولفاتهاى قليايى يك سلسله املاح مضاعف به نام زاج توليد مىكنند . زاج سفيد يا زاج معمولى از تركيب سولفات پتاس و آلومين به دست مىآيد ( فرهنگ معين ) .
129 / 12
زايش
[ ف ] . زاييدن ، ولادت .
42 / 10 ، 229 / 5
زايشى
[ ف ] . موجودى كه توانايى زادن و توليد مثل داشته باشد .
284 / 15
زايل
[ ع ] . نيست شونده ، فانى شونده ، زوال يابنده .
256 / 15
زايل الحال
[ ع ] . آنچه حال او ناپايدار و متغيّر است .
325 / 9
زبان گير
[ ف ] . چيزى كه به زبان بدمزه و ناخوش آيد .
221 / 22
زبرين
[ ف ] . بالايى ، فوقانى .
375 / 16 ، 401 / 16
زخم
[ ف ] . زدن ، ضربه .
39 / 7
زشت كردن
[ ف ] . بد نماياندن ، زشت و ناپسند جلوه دادن .
90 / 4 ، 93 / 2
زفت
[ ف ] . درشتى ، سطبرى .
322 / 11
زهرگيا
[ ف ] . زهر گياه ، نوعى گياه تلخ و زهرآلود .
18 / 14 ، 129 / 12
زيادتپذير
[ ف ] . پذيرندهء افزونى ، قابل افزايش .
22 / 8
زيان كار
[ ف ] . زيانآور ، مضرّ .
18 / 20 ، 24 / 3
زيريدن
[ ف ] . به زير آمدن ، سقوط .
41 / 17
زاد المسافر ( فارسى ) — صفحة 487
مساهمون: ناصر خسرو
ص٤٨٧