صاحب اين كتاب عبد سلام * هست درويش زادهء اسلام
گفتنى است كه در آغاز اين نسخه ، قصيدهاى دلپذير با مضمون « وحدت وجودى » ديده مىشود كه گويندهء آن را نشناختهام . اين ابيات از آن قصيده است :
. . . من آن نفخم كه در مريم دميدم * من آن روحم كه عيسى را روانم
من آن بازم كه در پرواز معنى * فراز عرش باشد آشيانم
من آن سيمرغ قاف قابقوسم * كه در معراج دل از ترس جانم
من آن مرغم كه غير از من كسى نيست * درون جان برون از دو جهانم
به معنى سير در آفاق دارم * به صورت با نصوح اندر ميانم
به من و اصل شود جسمى و روحى * همين را و همان را نردوانم
انا الحق جوهرى كانى يقينم * حقيقت درّ بحر كلون كانم
نماند در جهان غير از من آنگه * كه اسب حسن در ميدان دوانم
گهى عاشق گهى معشوق باشم * گهى هر دو گهى نه اين نه آنم . . .
به گمان من ، اهمّيّت اين نسخه تا بدان جاست كه هر نسخهاى ديگر از زاد المسافر مىبايد با محك آن سنجيده شود .
6 . دو نسخهء ديگر : بادليان و كمبريج
پس از نسخهاى كه شرح آن گذشت ، دو دستنوشت بىتاريخ ديگر قديمترين نسخههاى بازمانده از زاد المسافراند كه نسبت به ديگر نسخ از صحّت و اصالت بيشترى برخوردارند :
1 . نسخهء شمارهء 79 .
d
. 2669 در كتابخانهء بادليان دانشگاه آكسفورد « 1 » : ( تاريخ كتابت :
قرن 10 - 11 ، خط : نسخ ، شمارهء برگها : 274 ، شمارهء سطرها : 19 ، كاتب : نامعلوم ) .
فهرستگر اين نسخه - بيستون (
beeston
) - آن را به احتمال از قرن 11 ق ( - 17 م ) و
هامش
( 1 ) .catalogue of the persian . . . manuscripts in the bodleianli brary , p: 47 .