اجتناب كن از اينكه درهمى يا خلعتى يا مركبى براى غير خدا به شاعرى يا مضحكى يا مسخرهاى دهى ، مگر اينكه به قدر آن براى خدا به ديگرى بدهى . و بايد كه عطا و خلعت و انعام به سروران و شجاعان و رسولان و لشكريان و ايلچيان دهى و هر چه مىخواهى در وجوه به زكات و جوانمردى و تصدّق و حجّ و خوردنى [ صرف كنى ] و جامه كه در آن نماز مىكنى و به دوستان هديه مىدهى و براى خدا و رسولان او هديه مىفرستى [ بايد ] از حلالترين مال باشد .
اى عبد الله جهد كن كه طلا و نقره ذخيره نكنى تا از اهل اين آيه نشوى كه خداى - عزّ و جلّ - فرموده :
« الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ
« 1 »
»
. ترجمهء اين آيهء هدايتنامه ، اينست كه جمعى كه طلا و نقره را ذخيره مىكنند و در راه خدا صرف نمىكنند ، ايشان را به عذاب اليم مژده بده ، در روزى كه آنها را در آتش جهنّم مىكشانند و رو و پهلو و پشتهاى ايشان را به آن داغ مىكنند و مىگويند : اين آن است كه براى خود ذخيره كرده بوديد ، حالا لذّت آن را بچشيد .
و زيادى كه از حلوا و طعام مىماند ، كمى از آن را به شكمهاى خالى برسان كه به آنها غضب خداى تبارك و تعالى ساكن [ مىشود ] .
و بدان كه از پدران خود أبا عن جدّ شنيدهام از امير المؤمنين - ع - كه رسول الله - ص - روزى به اصحاب مىگفت : ايمان به خدا و روز قيامت نياورده كسى كه شب سير بخوابد و همسايهاش گرسنه باشد . گفتند : يا رسول اللّه ما همه هلاك شديم .
فرمود : از زيادى طعام و ميوه و روزى [ و جامهء ] كهنه و پاره بدهيد و غضب خدا را به آن بنشانيد .
و تو را خبر كنم از خوارى دنيا و بىاعتباريش [ نزد ] مؤمنان پيشين و تابعان
Footnote
( 1 ) . توبه / 34 و 35