كدام سود و پاداشها دلگرم بود ؟ و . . . ؟
3 . امام حسين ( ع ) معنويت و عالم غيب و معنا را شكافت و همه را وارد اين جهان پهناور نمود زيرا حضرت نه براى رياست و حكومت دنيا و نه بخاطر غرضهاى شخصى و . . . و نه در اثر رقابت وارد اين ميدان نشده بود زيرا چنين اهدافى نمى توانند انرژى لازم را براى مقاومت و پيشروى در اختيار علاقهمندانشان بگذارند بلكه آن حضرت در اثر اتصال به پروردگار خويش توانست جامعه را بيدار كند كه جهان هستى و تمام مخلوقات آفريننده بى همتائى دارند پس بايد به او روى آوريد و پناهندهاش شويد تا بتوانيد همه فشارها و سختيهاى روزگارتان را به خوبى تحمل نمائيد .
4 . او ثابت كرد اگر كسى واقعاً به خدا باور داشته و پناهنده اش شود قطعاً مشمول عناياتش مىگردد . و هيچ چيز در ارتباط با خدا نمى تواند انسان را قانع كند و به او اميد دهد مگر اينكه هر فردى با قلب روشن او را مورد توجه خود قرار دهد همانطورى كه امام حسين ( ع ) انجام داد .
بنابراين امام حسين ( ع ) راه نجات را به خوبى بر انسانها نشان داد و بلكه دستشان را گرفت و به شاهراه صراط مستقيم هدايت فرمود و خوب را از بد ، حق را از باطل و . . . جدا كرد و نشان داد و مهمتر از هر چيز چگونه زندگى كردن را به آنها آموخت . در اينجا معناى حديث نبوى ( ص ) روشن مىگردد كه فرمود :
انَّ الحُسَين مِصباحُ الهُدي وَ سَفينَهُ النِّجاه
، حسين چراغ هدايت و كشتى نجات امت است . « 1 »
پس در روز قيامت آبرومندان درگاه الهى ممتازند و هر كسى به مقدار اخلاص و بندگى و اطاعتش آبرومندى پيدا مىكند ولى اين مقام بزرگ در سراى آخرت زمانى جواب مىدهد كه ممتازترين آنها وارد صحنه شود و
هامش
( 1 ) -