شود به اينكه دو خسوف و دو كسوف باشد : يكى خسوف ماه در شب پنجم و كسوف خورشيد در روز پنجم و ديگر كسوف خورشيد در نيمه و خسوف در آخر .
11 - توقف خورشيد از وقت زوال تا عصر و ظاهر شدن صورت و سينه مردى در برابر چشمهء خورشيد
حضرت باقر عليه السّلام در اين آيه :
( إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ )
« 1 » « اگر بخواهيم آيتى بر ايشان از آسمان نازل مىكنيم تا گردنهاى ايشان براى او خاضع شود » .
فرمود : « اما آيه ، پس آن ركود شمس است ( يعنى توقف او ) از زوال تا وقت عصر و بيرون آمدن مردى و صورتى در چشمهء خورشيد ، معرفى خواهد شد به حسب و نسب او و اين در زمان سفيانى است و در آن هنگام خواهد بود هلاكت و نابودى او » . « 2 »
در حديث ديگر نيز در همان آيه فرمود : « گردنهاى بنى اميّه خاضع خواهد شد براى او » .
سپس فرمود : « آن آيت على بن ابيطالب است كه در وقت زوال ظاهر شود در برابر همهء مردم تا اينكه صورت او بارز و آشكار شود و مردم خواهند شناخت حسب و نسب او را » . « 3 »
از اين دو حديث ظاهر نمىشود كه اين امر از علامات ظهور باشد زيراكه تصريح نشده است كه اين امر پيش از قائم يا پيش از قيام او خواهد بود ، بلى از ابن عباس روايت شده كه گفته : « مهدى خروج نخواهد كرد تا اينكه با خورشيد آيتى طالع شود » . « 4 » و اين با ضعف اعتبارش ظاهر نيست كه مراد از آيت چيست ، بلى در سه نداى ماه رجب گذشت كه در نداى سوم بدنى بارز شود در برابر چشمه خورشيد و گفته شود اين
هامش
( 1 ) - شعراء 4 .
( 2 ) - ارشاد مفيد 2 / 349 ح 8 ؛ بحار 52 / 292 ح 40 .
( 3 ) - المحجة 159 .
( 4 ) - عقد الدرر 106 .