احكام سعى
مسأله 214 ) هرگاه سعى از روى فراموشى ترك شود ، هر وقت ياد شخص بيايد بايد بهجا آورد . هر چند ياد آمدنش پس از فراغت از اعمال عمره باشد . و كسى كه شخصاً نتواند يا برايش مشقّت داشته باشد ، بايستى نايب بگيرد و عمرهاش در هر دو صورت صحيح خواهد بود .
مسأله 215 ) كسى كه شخصاً پياده يا سواره نتواند سعى را بهجا آورد ، ديگرى را نايب بگيرد كه به جاى او سعى كند و حج و عمرهاش صحيح است .
مسأله 216 ) احتياط اين است كه بعد از طواف و نماز آن بدون ضرورت مانند شدّت گرما يا خستگى زياد ، تأخير نكند ، اگر چه اقوى اين است كه مىتواند سعى را تا شب تأخير كند ، بلى در حال اختيار نبايد سعى را به فردا بيندازد .
مسأله 217 ) زيادى در سعى مانند زيادى در طواف سبب بطلان خواهد بود ، اگر از روى علم و عمد باشد ، چنانكه در طواف گذشت .
مناسك عمره مفرده (1393ش) (فارسى) — صفحة 88
مساهمون: الشيخ يد الله الدوزدوزاني التبريزي
ص٨٨