دوم : نيّت يعنى قصد بهجا آوردن آنچه در حج و عمره واجب شده قربةً إلى الله تعالى است . و چنانچه اعمال واجب را به طور تفصيل نداند ، واجب است قصد بهجا آوردن را به طور اجمال نمايد . و در اين هنگام لازم است به تدريج آنچه بر او واجب مىشود از روى كتاب مناسك ياد گرفته يا از كسى كه مورد وثوقش باشد ، بپرسد . پس هرگاه بدون قصد ، احرام بست احرامش باطل خواهد بود .
در نيت چند چيز معتبر است :
1 - قصد قربت ( نزديك شدن به رضاى الهى ) مانند ديگر عبادات .
2 - هم زمان بودن با شروع در احرام .
3 - تعيين احرام كه براى عمره است يا براى حج ، و تعيين اينكه براى خود است يا براى ديگرى ، پس اگر بدون تعيين نيت احرام نمود ، احرامش باطل خواهد بود .
مسأله 68 ) در صحت نيت ، گفتن به زبان و گذراندن از ذهن معتبر نيست يعنى لازم نيست نيت را به زبان آورده يا از ذهن خود بگذراند . بلكه داعى و انگيزه بر آن كفايت مىكند . مانند عبادتهاى ديگر كه در آنها داعى كافى است .
مناسك عمره مفرده (1393ش) (فارسى) — صفحة 28
مساهمون: الشيخ يد الله الدوزدوزاني التبريزي
ص٢٨