سَبِيلِ اللَّهِ وَقالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ . . .
« 1 » ؛ برجاىماندگان [ از جنگ تبوك ] از مخالفت با رسول خدا خوشنود بودند وكراهت داشتند كه با أموال وجانهاى خود در راه خدا جهاد كنند و [ به يكديگر وبه مؤمنان ] گفتند : در اين گرما [ به سوى ميدان ] بسيج نشويد . . . » .
« وَجاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ . . .
« 2 » ؛ وعذر خواهان از اعراب [ نزد تو ] آمدند كه به آنان اجازه [ ترك جهاد ] داده شود وآنان كه به خدا وپيامبرش دروغ گفتند بدون هيچ عذرى در خانهء خود نشستند . . . » .
« وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَكُفْراً وَتَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ . . .
« 3 » ؛ گروهى ديگر از آنان ، كساني هستند كه مسجدى ساختند براي زيان [ به مسلمانان ] و [ تقويت ] كفر وتفرقهافكنى ميان مؤمنان وكمينگاهى براي كسى كه با خدا وپيامبرش به جنگ برخاسته بود . . . » .
« مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
« 4 » ؛ در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدي كه با خدا بستند صادقانه ايستادهاند بعضي پيمان خود را به آخر بردند [ ودر راه أو شربت شهادت نوشيدند ] وبرخى ديگر در [ همين ] انتظارند ؛ وهرگز تغيير وتبديلى در عهد وپيمان خود ندادند » .
« قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما . . .
« 5 » ؛ خداوند سخن زنى را كه دربارهء شوهرش با تو گفتگو وبه خدا شكايت مىكرد شنيد [ وتقاضاى أو را أجابت كرد ] ؛ خداوند گفتگوى شما را با هم [ واصرار آن زن را دربارهء حل مشكلش ] مىشنيد . . . » .
اين قبيل آيات در قرآن بسيار است كه از گذشته خبر مىدهد واگر نزول آن در شب قدر ( اولين شب قدر ) بوده باشد ، بايد به صورت مستقبل ( آيندهء دور ) بيايد .
وگرنه سخن ، از حالت صدق وظاهر حقيقت به دور خواهد بود .
هامش
( 1 ) توبه 9 : 81 .
( 2 ) توبه 9 : 90 .
( 3 ) توبه 9 : 107 .
( 4 ) احزاب 33 : 23 .
( 5 ) مجادله 58 : 1 .